20 września*, w Giżyckim Domu Kultury (GCK) odbyły się dwa seanse filmowe. Możliwe zresztą, że dziesięć, ale chciałbym napisać akurat o tych dwóch. O godzinie 12 wyświetlono film “Prawdziwa Historia Kota w Butach” Jérôme Deschampsa, a o 18 film “Janosik. Prawdziwa historia” Agnieszki Holland i Kasi Adamik. Może też nie wyświetlono, niemniej takie były plany.

W zasadzie to nic nie mam do powiedzenia o tych filmach. Ni mnie grzębią, ni mnie zieją. Od razu jednak przypomniałem sobie film “7 krasnoludków – historia prawdziwa” Svena Unterwaldta i “7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza” Svena Unterwaldta Juniora.

I tak się zastanawiam, ile to jeszcze historii prawdziwych poznamy. To mało dowcipów IPN nam opowiada? To jeszcze trzeba filmy animowane prawdziwkami zasadzać? Do jakich czasów ten Niegocin dorósł…

*) jak by nie było, przeszło tydzień temu, ale jakoś dopiero dzisiaj o tym przeczytałem.

PS: Tak sobie tylko pieprzę, dla samego pisania. O krasnoludkach filmy były w miarę, więc może i te obejrzę. Jak się zmuszę. No i jak Przystań przestaną emitować

No, co robić? Założyłem swój słynny niebieski prochowiec* i spiskuję w najlepsze. Ten wpis też jest, co chyba jasne dla pierwszego lepszego przedszkolaka, takim specjalnym kamuflażem. Ironizując na temat spisku tak naprawdę się do niego przyznaję! I siłą rzeczy jestem trzy razy gorszy od tych, którzy spiskują po cichu, w mrocznych zakamarkach swych dusz, albo, co gorsza, pokojów.

W ogóle, takie spiskowanie w pokoju nie należy do najprzyjemniejszych. Bo to kurz, pająki, zdechłe muchy a i większe stworzenie może się zjawić. Karaluch z myśli wypełznie i będzie hulał w najlepsze pod stołową nogą. Nie za długo, rzecz jasna, albowiem ciężar stołu w porównaniu z wytrzymałością pancerza takiego karalucha ma dosłownie miażdżącą przewagę.

Na koniec należy starannie objaśnić czytelników, jak spisek wygląda. Otóż jest szatański w swej prostocie i niezwykle innowacyjny, jak na spiski w naszym kraju. Polega mianowicie na tym, iż przeprowadziłem wywiad z panią dyrektor Giżyckiego Centrum Kultury (GCK). Wywiad polegał na tym, iż zadałem pytania pojawiające się na forach dyskusyjnych o Giżycku (między innymi Forum Giżycko) i przyjąłem do wiadomości odpowiedzi.

Gdyby pułkownik Claus Philipp Maria Schenk Graf von Stauffenberg czy też Albrecht Ritter Mertz von Quirnheim wiedzieli tyle co ja o spiskowaniu, to Hitler by nie żył w 1926, a tak, jak widać, urodziłem się zbyt późno.

*) Famous Blue Raincoat. Tak sobie, bez związku, bo lubię Leonarda Cohena.