Muzyka duszy (Soul Music), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1994 r. W Polsce ukazała się w 2002 r. Jest to szesnasta część długiego cyklu Świat Dysku, i trzecia zaliczana do podcyklu o Śmierci.
Dobra parodia życia gwiazd muzyki – rzecz jasna nie wszystkich, ale takie ogólne wrażenie… Żyj szybko i krótko, niczym się nie przejmuj, graj muzykę wykrokową. We frontmanie grupy zakochuje się Susan. Niby nic niezwykłego, nie? Tyle, że Susan to wnuczka Śmierci.
A Śmierć właśnie popadł w melancholię i filozoficzną zadumę, starając się zapomnieć. Ot, choćby o niedawnym zgonie Morta i Isabell – swojej adoptowanej córki i jej męża (w końcu Susan skądś musiała się wziąć, adoptować wnuczkę… dziwnie by było).
Jednakowoż, choć Susan bardzo chce, to nie ona ratuje swego ukochanego, tylko muzyka… Na szczęście Śmierć pozbędzie się jej z dysku.
Tagi: Adopcja, Buddy, Córka, Cykl, Część, Dobro, Długość, Fantasy, Filozofia, Frontman, Gra, Grupa, Gwiazda, Humor, Isabell, Mąż, Melancholia, Miłość, Mort, Muzyka, Muzyka duszy, Myślenie, Pamięć, Parodia, Polska, Powieść, Pratchett, Ratunek, Śmierć, Soul Music, Susan Sto Helit, Świat, Szybkość, Wnuczka, Wrażenie, Wykrok, Zaduma, Zapominanie, Zgon, Życie, Zło
Straż! Straż! (Guards! Guards!) – humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1989 r. W Polsce, jak zwykle z opóźnieniem, tym razem dziesięcioletnim. Jest to ósma część długiego cyklu Świat Dysku, będąca przy tym pierwszą częścią podcyklu o Straży Miejskiej.
Głównym bohaterem tej książki jest dwumetrowy krasnolud – rzecz jasna przez adopcję – Marchewa Żelaznywładsson (Carrot Ironfoundersson). Aby uniknąć kłopotów wynikających z owej adopcji, zostaje wysłany do Ankh-Morpork. List polecający pozwala mu na wstąpienie do lokalnej Straży Miejskiej. Mniejsza już o to, że większość strażników uważa, że pewnie coś przeskrobał, skoro do niej trafił i nie może uwierzyć iż jest ochotnikiem.
Poznajemy dosyć dobrze kilku strażników – kapitana Samuela Vimesa, sierżanta Freda Colona oraz kaprala Nobby Nobsa. Ten ostatni jest postacią wyjątkową, ma papiery potwierdzające iż należy do rasy ludzkiej. Z pewnym trudem usiłuje dostosować się do życia w Ankh-Morpork, co nie wychodzi mu zbyt dobrze – ma w pamięci obowiązujące… nieraz od kilkuset lat, prawo. Niestety, miasto nie ma pojęcia o tym obowiązywaniu… Co rodzi wiele konfliktów, w tym z największymi gildiami.
W tym samym czasie, tajne stowarzyszenie (jedno z wielu, nawiasem mówiąc) przywołuje smoka (nie zwykłego, bagiennego, ale prawdziwego), z którego pomocą chcą osadzić na tronie króla, jakoby spadkobiercę linii królewskiej. Marchewa, który jest rzeczywistym królem ale o tym nie wie, wraz z innymi strażnikami przeciwstawia się temu i… no jakżeby inaczej, wygrywają.
Książka jest ciekawa, zabawna i na pewno warto ją przeczytać – tak jak i cały cykl.
Tagi: Adopcja, Ankh-Morpork, Bagno, Bohater, Carrot, Cykl, Człowiek, Fantasy, Fred Colon, Gildia, Guards! Guards!, Humor, Kapitan, Kapral, Konflikt, Krasnolud, Król, Książka, Kłopot, List, Marchewa, Miasto, Nobby Nobbs, Ochotnik, Polecenie, Postać, Powieść, Pratchett, Prawo, Rasa, Samuel Vimes, Sierżant, Smok, Stowarzyszenie, Straż Miejska, Straż! Straż!, Strażnik, Tron, Trud, Wyjątek, Wynik, Zwycięstwo, Życie
O właśnie, to jest to… W poprzednim wpisie, Cykl o Śmierci, pisałem, że zdradzę, który cykl uważam za najlepszy. Otóż jest to właśnie Cykl o Straży Miejskiej. Może dlatego, że zazwyczaj lubię kryminały.
Zazwyczaj wydarzenia z cyklu dzieją się w mieście (w końcu straż miejska a nie gminna) Ankh-Morpork (jest to też najczęściej w cyklu opisywane miasto). Głównym wątkiem cyklu jest oczywiście policja i, co bardzo ciekawe, kryminalistyka. Oczywiście różne części poruszają też tematy specyficzne dla siebie, ale to są takie ogólne, które znajdują się w każdym tomie (no, kryminalistyka dojrzewa trochę później). Do tego świetne są opisy polityki rządzącej… może nie światem, ale tak lokalnie…
Głównymi postaciami Cykl o Straży Miejskiej są, co chyba jest jasne, sami strażnicy. Ci najważniejsi to – sir Samuel Vimes (kapitan, później komendant Straży, diuk Ankh), Marchewa Żelaznywładson (krasnolud – przez adopcję, wzrost około dwóch metrów, ufność i patrzenie na wprost – to jego dewiza, ale idzie w parzez ogromną charyzmą, więc mu nie przeszkadza – najprawdopodobniej prawowity potomek rodu królewskiego Ankh-Morporok), Delfina Angua von Überwald (wilkołak, dziewczyna Marchewy), Frederick Fred Colon (wieczny sierżant, choć bywał degradowany wielokrotnie a zdarzało mu się też pełnić obowiązki kapitana – najdłuższy stażem strażnik, co naprawdę nie oznacza najlepszego), Cecil W. St J. Nobby Nobbs (w odróżnieniu od poprzedniego wieczny kapral, potrzebował dokumentu oficjalnie potwierdzającego jego człowieczeństwo), Detrytus (pierwszy troll w straży, doczekał się stopnia sierżanta i hełmu schładzającego – dzięki czemu jest mądrzejszy, albowiem krzem lepiej pracuje na zimno), Cudo Tyłeczek (Cheri, pierwszy krasnolud, który przyznał publicznie że jest kobietą i to manifestował – jednocześnie alchemiczka a co za tym idzie – pierwszy technik kryminalistyki).
Rzecz jasna to nie zamyka listy funkcjonariuszy Straży Miejskiej, ani nawet nie zasługuje na nazwę listy okrojonej. Ot, taki wstęp. Cykl o Straży Miejskiej – to książki, które musisz przeczytać.
Tagi: Adopcja, Alchemik, Angua, Ankh-Morpork, Charakter, Charyzma, Chłód, Cudo Tyłeczek, Cykl, Czytanie, Czytelnik, Człowieczeństwo, Człowiek, Degradacja, Delfina, Detrytus, Dewiza, Diuk, Dokument, Dziewczyna, Fred Colon, Funkcjonariusz, Hełm, Kapitan, Kapral, Kobieta, Komendant, Krasnolud, Król, Kryminalistyka, Kryminał, Krzem, Książka, Lista, Mądrość, Manifestacja, Marchewa, Metr, Miasto, Nobby Nobbs, Obowiązek, Policja, Polityk, Postać, Potomek, Przeszkoda, Ród, Samuel Vimes, Sierżant, Śmierć, Specyfika, Staż, Straż Miejska, Strażnik, Technika, Temat, Tom, Troll, Überwald, Ufność, Wątek, Wilkołak, Wpis, Wstęp, Wydarzenie, Wzrost, Zdradza
Śmierć (Death), Mroczny Kosiarz… To legenda… Oczywiście w świecie realnym również, ale teraz mówię o Świecie Dysku. I nie jest to legenda w sensie mitycznym – tylko raczej w sensie rozpoznawalności (choć mało kto ją widzi… w każdym razie – przed tym pierwszym i ostatnim razem).
Śmierć jest w zasadzie jedyną postacią, która występuje w każdej książce cyklu o Świecie Dysku (choć i tutaj, jak zwykle, mamy wyjątek – Wolni Ciutludzie/The Wee Free Men) nawet jeżeli czasami odzywa się raz, albo i wcale.
Postacie, które najczęściej pojawiają się u boku śmierci jako bohaterowie, to Albert (kucharz i służący Śmierci, wcześniej znany jako Alberto Malich, jeden z najpotężniejszych magów, założył Niewidoczny Uniwersytet), Ysabell (córka Śmierci… adoptowana, rzecz jasna), Mort (były uczeń Śmierci, terminował krótko – przez jedną książkę – ale za to z osiągnięciami), Susan Sto Helit (wnuczka Śmierci, córka Ysabell i Morta), Śmierć Szczurów (znany tez jako Mroczny Piskacz, fragment Śmierci, który nie podległ unifikacji w wyniku pewnych zdarzeń… o których w innym wpisie), Miodrzekł (kruk, kumpel Śmierci Szczurów, w oryginale nazywa się Quoth i moim zdaniem brzmi to lepiej), Audytorzy Rzeczywistości (Auditors of Reality, lepiej nie wspominać, sam Śmierć się namęczył, żeby dać im odpór, ogólnie pilnują sił natury, ale są lekko stuknięci).
Osobiście uważam książki z cyklu o Śmierci za najzabawniejsze w całym Świecie Dysku, ale… wcale nie najlepsze. O najlepszych jeszcze napiszę. Z tym, że i ten cykl serdecznie polecam.
Tagi: Adopcja, Albert, Alberto Malich, Auditors of Reality, Audytorzy Rzeczywistości, Bohater, Bok, Córka, Cykl, Czarodziej, Czary, Czytelnik, Death, Fragment, Humor, Kolega, Kruk, Książka, Kucharz, Legenda, Mag, Męka, Miodrzekł, Mistyka, Mitologia, Mort, Mroczny Kosiarz, Mroczny Piskacz, Natura, Niewidoczny Uniwersytet, Opis, Osiągnięcia, Postać, Pratchett, Quoth, Realizm, Rozpoznawalność, Siła, Śmierć, Śmierć Szczurów, Susan Sto Helit, Świat, Służący, Termin, The Wee Free Men, Tom, Uczeń, Unifikacja, Wnuczka, Wolni Ciutludzie, Wpis, Wyjątek, Ysabell, Zdarzenie
