Wpisy oznaczone ‘Autor’
Złoto Gór Czarnych to trylogia Alfreda i Krystyny Szklarskich. Opowiada o dziejach Santee Dakotów na przestrzeni kilku pokoleń. Przedstawiane są w niej polowania na bizony, wierzenia, walki międzyplemienne oraz późniejsze poznanie białych i walka z nimi.
Trylogia Złoto Gór Czarnych w pierwszych dwóch tomach opisuje losy młodego Indianina o imieniu Tehawanka z plemienia Wahpekute (szczepu należącego do Santee Dakotów) marzącego o sławie wojownika. Znajdują się tam liczne opisy zwyczajów i wierzeń indiańskich. Pierwsze dwa tomy opisują okres około dwóch lat. Ostatnia część jest najdłuższa i zmienia nieco swój charakter. Opisuje wypieranie Indian przez białych osadników oraz zbrojne indiańskie bunty przeciw niechcianej okupacji. Obejmuje ona okres od trzydziestych do dziewięćdziesiątych lat wieku XIX. Ważną rolę odgrywa tu syn Przebiegłego Węża (Tehawanki) – Żółty Kamień, choć powieść nie zawiera jednego głównego bohatera. Historia stara się wyjaśnić powód ostatecznej przegranej Indian. W odróżnieniu od innych książek o zbliżonej tematyce, autor zastosował naukowe podejście do tematu z wiernym odtworzeniem ówczesnej rzeczywistości bez podkolorowań i przekłamań. Dodatkowo treść wzbogacona jest w bardzo liczne przypisy, pozwalające zgłębić wiedzę tematyczną.
Tagi: Alfreda, Autor, Bardzo, Białych, Bizony, Bohatera, Bunty, Charakter, Choć, Czarnych, Część, Dakotów, Dodatkowo, Dwa, Dwóch, Dziejach, Dziewięćdziesiątych, Gór, Głównego, Historia, Imieniu, Indian, Indianina, Indiańskich, Indiańskie, Innych, Jednego, Kamień, Kilku, Krystyny, Książek, Lat, Liczne, Losy, Marzącego, Międzyplemienne, Młodego, Najdłuższa, Należącego, Naukowe, Niechcianej, Nieco, Nimi, Obejmuje, Odgrywa, Odróżnieniu, Odtworzeniem, Okres, Okupacji, Ona, Opisują, Opisuje, Opisy, Opowiada, Osadników, Ostatecznej, Ostatnia, Ówczesnej, Pierwsze, Pierwszych, Plemienia, Podejście, Podkolorowań, Pokoleń, Polowania, Powieść, Powód, Poznanie, Późniejsze, Pozwalające, Przebiegłego, Przeciw, Przedstawiane, Przegranej, Przekłamań, Przestrzeni, Przypisy, Rolę, Rzeczywistości, Santee, Stara, Swój, Syn, Szczepu, Szklarskich, Sławie, Tehawanka, Tehawanki, Tematu, Tematyce, Tematyczną, Tomach, Tomy, Treść, Trylogia, Trzydziestych, Tu, Wahpekute, Walka, Walki, Ważną, Węża, Wiedzę, Wieku, Wiernym, Wierzeń, Wierzenia, Wojownika, Wyjaśnić, Wypieranie, Wzbogacona, Xix, Zastosował, Zawiera, Zbliżonej, Zbrojne, Zgłębić, Zmienia, Znajdują, Żółty, Zwyczajów, Złoto, Złoto Gór Czarnych
Edmund Niziurski (ur. 10 lipca 1925 w Kielcach), polski prozaik, publicysta, scenarzysta i dramaturg, a także socjolog i prawnik.
Twórca popularnych książek dla dorosłych i młodzieży, cechujących się charakterystycznym, nieco absurdalnym humorem słownym. Najbardziej znane to: “Księga urwisów” (1954 – szkolna lektura w 1978 wpisana na Listę Honorową IBBY), “Sposób na Alcybiadesa” (1964 – szkolna lektura w 1978 wpisana na Listę Honorową IBBY), “Niewiarygodne przygody Marka Piegusa” (nagroda “Orle Pióro” przyznana przez czytelników “Płomyka” w 1970 r.), “Klub włóczykijów“, “Naprzód, Wspaniali!“, “Adelo, zrozum mnie!”, “Żaba, pozbieraj się!”, “Awantura w Niekłaju“, “Siódme wtajemniczenie“.
Urodził się w rodzinie urzędniczej; syn Stanisława Niziurskiego, urzędnika państwowego i Leokadii z Grethów. Uczył się w Gimnazjum im. J. Śniadeckiego w Kielcach, jednak naukę przerwała wojna. Wraz z rodziną został ewakuowany na Węgry, gdzie kontynuował naukę w gimnazjum polskim dla uchodźców. Do Polski wrócił w 1940 r. Pracował jako robotnik w Hucie “Ludwików” i praktykant rolny w majątku Jeleniec pod Ostrowcem Świętokrzyskim. Uczył się na tajnych kompletach w Ostrowcu i w 1943 r. zdał egzamin maturalny; w tym samym roku rozpoczął eksternistyczne studia prawnicze na tajnych kompletach w Jeleńcu. Po zakończeniu wojny kontynuował studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studiował równocześnie dziennikarstwo na Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Krakowie (1946–1947) i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1947). W 1947 r. ukończył studia prawnicze i uzyskał tytuł magistra. Ożenił się w 1947 r. z Zofią Barbarą Kowalską. Mieszkał i pracował w Katowicach i Kielcach, a od 1952 r. w Warszawie. Pracował w redakcji tygodnika “Wieś”, rozwijając równocześnie własną twórczość literacką. W 1951 r. został członkiem Związku Literatów Polskich, a w 1952 r. członkiem ZAiKS. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Debiutował w 1944 w wydawanym przez Armię Krajową “Biuletynie Informacyjnym”, w którym opublikował wiersz. Po wojnie współpracował z czasopismami “Płomyk”, “Świat Młodych”, “Wieś” oraz z Polskim Radiem jako autor słuchowisk. Popularność i uznanie przyniosły mu utwory dla dzieci i młodzieży, pisane żywo i barwnie, lecz i skłaniające do refleksji. Dla czytelnika dorosłego Niziurski napisał takie powieści, jak Przystań Eskulapa (1958, powieść sensacyjna), Pięć manekinów (1959, powieść kryminalna), Salon wytrzeźwień (1964), Wyraj (1964), Eminencje i bałłabancje (1975). Jego utwory były przekładane na wiele języków, w tym chiński. W 1974 otrzymał Nagrodę Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za twórczość radiową dla dzieci i młodzieży, w 1975 został kawalerem Orderu Uśmiechu.
Powieści Niziurskiego mają dynamiczną, często sensacyjną akcję i wyróżniają się indywidualnym stylem narracji oraz humorem słownym i sytuacyjnym. Rzeczywistość była ukazywana oczami ucznia, szkoła pokazywana jako miejsce opresyjne (choć z humorem). Elementy dydaktyczne i moralne są wprowadzane w sposób nienachalny.
Niziurski jest silnie związany z Kielecczyzną dziś zwaną regionem świętokrzyskim. Akcja kilku powieści rozgrywa się w fikcyjnych miejscowościach: Wilczków w Księdze urwisów, Niekłaj, Odrzywoły. które można umiejscowić w tym regionie. Niektóre opowiadania (Dzwonnik od świętego Floriana) rozgrywają się w tym regionie w okresie międzywojennym i upamiętniają wielkie strajki chłopskie w okresie sanacji.
W późniejszych utworach Niziurski często osiągał wysokie efekty pod względem formy, posługując się realizmem magicznym (Siódme wtajemniczenie, 1969) czy groteską (Awantury kosmiczne). Tonacja kolejnych utworów jest pod wieloma względami coraz bardziej pesymistyczna, charakterystycznymi postaciami stają się outsiderzy nie mogący dopasować się do szkolnego otoczenia, w którym niebezpieczni są nie tylko nauczyciele, ale także inni uczniowie.
Niziurski używa biegle humoru słownego. Charakterystycznym elementem stylu pisarza są znaczące czy groteskowe nazwiska i imiona, np. Wieńczysław Nieszczególny, Chryzostom Cherlawy, Zygmunt Gnacki itd. Język, którym mówią bohaterowie, to barwna mieszanina autentycznego slangu młodzieżowego, języka naukowego i kreacji autorskiej. Niziurski jest dobrym obserwatorem życia młodzieży, ale ze względu na cykl wydawniczy powieści oraz ich wznowienia po kilku latach, język, którym mówi młodzież w jego powieściach, często bywa anachroniczny i nie odpowiada prawdziwemu, który się bardzo szybko zmienia.
Tagi: Absurdalnym, Adelo, Akcja, Akcję, Alcybiadesa, Anachroniczny, Armię, Autentycznego, Autor, Autorskiej, Awantura, Awantura w Niekłaju, Awantury, Awantury kosmiczne, Barbarą, Bardziej, Bardzo, Barwna, Barwnie, Bałłabancje, Biegle, Biuletynie, Bohaterowie, Bywa, Była, Były, Cechujących, Charakterystycznym, Charakterystycznymi, Cherlawy, Chiński, Choć, Chryzostom, Chłopskie, Coraz, Cykl, Czasopismami, Często, Czytelnika, Czytelników, Członkiem, Debiutował, Dobrym, Dopasować, Dorosłego, Dorosłych, Dramaturg, Dydaktyczne, Dynamiczną, Dzieci, Dziennikarstwo, Dziś, Dzwonnik, Edmund, Efekty, Egzamin, Eksternistyczne, Elementem, Elementy, Eminencje, Eskulapa, Ewakuowany, Fikcyjnych, Floriana, Formy, Gimnazjum, Gnacki, Grethów, Groteską, Groteskowe, Gwiazda Barnarda, Honorową, Hucie, Humorem, Humoru, Ibby, Im, Imiona, Indywidualnym, Informacyjnym, Inni, Jagiellońskim, Jako, Jednak, Jeleńcu, Jeleniec, Język, Języka, Języków, Katolickim, Katowicach, Kawalerem, Kielcach, Kielecczyzną, Kilku, Klub, Klub włóczykijów, Kolejnych, Komitetu, Kompletach, Kontynuował, Kosmiczne, Kowalską, Krajową, Krakowie, Kreacji, Kryminalną, Książek, Księdze, Księga, Księga Urwisów, Które, Latach, Lecz, Lekturą, Leokadii, Lipca, Listę, Literacką, Literatów, Lubelskim, Ludwików, Magicznym, Magistra, Mają, Majątku, Manekinów, Marka, Maturalny, Międzywojennym, Miejsce, Miejscowościach, Mieszanina, Mieszkał, Mnie, Mogący, Moralne, Mówi, Mówią, Można, Młodych, Młodzież, Młodzieżowego, Młodzieży, Nagroda, Nagrodę, Najbardziej, Napisał, Naprzód, Naprzód Wspaniali!, Narracji, Nauczyciele, Nauk, Naukę, Naukowego, Nazwiska, Niebezpieczni, Nieco, Niektóre, Niekłaj, Niekłaju, Nienachalny, Nieszczególny, Niewiarygodne, Niewiarygodne przygody Marka Piegusa, Niziurski, Niziurskiego, Np, Obserwatorem, Oczami, Odpowiada, Odrzywoły, Okresie, Opowiadania, Opresyjne, Opublikował, Orderu, Orle, Osiągał, Osobliwe przypadki Cymeona Maksymalnego, Ostrowcem, Ostrowcu, Otoczenia, Otrzymał, Outsiderzy, Ożenił, Państwowego, Pesymistyczna, Pięć, Piegusa, Pióro, Pisane, Pisarza, Pisarzy, Pokazywana, Polski, Polskich, Polskim, Popularność, Popularnych, Postaciami, Posługując, Powieść, Powieści, Powieściach, Pozbieraj, Późniejszych, Pracował, Praktykant, Prawdziwemu, Prawnicze, Prawnik, Prozaik, Przekładane, Przerwała, Przygody, Przyniosły, Przystań, Przyznana, Publicysta, Płomyk, Płomyka, Radia, Radiem, Radiową, Realizmem, Redakcji, Refleksji, Regionem, Regionie, Robotnik, Rodzina, Rodzinie, Roku, Rolny, Równocześnie, Rozgrywa, Rozgrywają, Rozpoczął, Rozwijając, Rzeczywistość, Salon, Samym, Sanacji, Scenarzysta, Sensacyjna, Silnie, Siódme, Siódme wtajemniczenie, Skłaniające, Slangu, Śniadeckiego, Socjolog, Socjologię, Sposób, Sposób na Alcybiadesa, Społecznych, Spraw, Stają, Stanisława, Stowarzyszenia, Strajki, Studia, Studiował, Stylem, Stylu, Świat, Świętego, Świętokrzyskim, Syn, Sytuacyjnym, Szkole, Szkolną, Szkolnego, Szkolny lud Okulla i ja, Szkoła, Szybko, Słownego, Słownym, Słuchowisk, Tajnych, Takie, Także, Telewizji, Tonacja, Twórca, Twórczość, Tygodnika, Tylko, Tytuł, Uchodźców, Ucznia, Uczniowie, Uczył, Ukazywana, Ukończył, Umiejscowić, Uniwersytecie, Upamiętniają, Ur, Urodził, Urwisów, Urzędniczej, Urzędnika, Uśmiechu, Utworach, Utworów, Utwory, Uznanie, Uzyskał, Używa, Warszawie, Węgry, Wiele, Wielkie, Wieloma, Wieńczysław, Wiersz, Wieś, Wilczków, Wojna, Wojnie, Wojny, Wpisana, Wprowadzane, Wrócił, Wspaniali, Współpracował, Wtajemniczenie, Wydawanym, Wydawniczy, Wyraj, Wyróżniają, Wysokie, Wytrzeźwień, Wyższej, Względami, Względem, Względu, Wznowienia, Własną, Włóczykijów, Żaba, Zaiks, Zakończeniu, Zdał, Zmienia, Znaczące, Znane, Zofią, Został, Zrozum, Zwaną, Związany, Związku, Życia, Zygmunt, Żywo
Pan Samochodzik i złota rękawica – tytuł powieści dla młodzieży autorstwa Zbigniewa Nienackiego, opublikowanej w 1979 (początkowo w Świecie Młodych). Powieść wchodzi w skład cyklu Pan Samochodzik, opisującego przygody historyka sztuki – detektywa noszącego to przezwisko.
Akcja powieści rozpoczyna się w Iławie. Pan Samochodzik, czekając na załogę opala się na swoim jachcie o nazwie “Krasula”. Wtedy właśnie pojawia się tajemnicza dziewczyna, która przedstawia się jako Bajeczka. Podczas pobytu na jachcie, dziewczyna “wyciąga” od zauroczonego żeglarza cel podróży, a następnie wczesnym rankiem wymyka się z “Krasuli”. Zostawia skórzaną rękawicę, pomalowaną na kolor złoty. Dalsze losy bohaterów rozgrywają się na wodach jeziora Jeziorak oraz w okolicznych miejscowościach.
Wśród bohaterów powieści pojawia się znany aktor Roger Moore, kręcący jakiś nowy odcinek Świętego i zwany najczęściej Simonem Templarem (co nasuwa wspomnienie Pana Samochodzika i templariuszy). Pomysł na wprowadzenie tej postaci pochodzi od czytelników. Oczywiście to anachronizm, albowiem Święty był kręcony tylko do 1969 roku, a w latach 70. Moore grał już w Partnerach (The Persuaders) i Jamesa Bonda. W latach 1978-79 kręcono natomiast serial Powrót Świętego, z Ianem Ogilvy — między 1979 a 1981 był emitowany w polskiej telewizji. W obecnym “czarnym” wydaniu, Templar jest pisany niepoprawnie (?) “Templer”.
Postać pisarza “Bill Arizony” to aluzja do Joe Alexa, pseudonimu którego Maciej Słomczyński używał do sygnowania swych kryminałów. Nienacki pisze A więc to był ów słynny autor powieści kryminalnych ukrywający się pod zagranicznym pseudonimem.
Nienacki w kolejnych wydaniach powieści dokonywał drobnych zmian redakcyjnych i merytorycznych tekstu. W wydawanej od 1993 r. przez Wydawnictwo Warmia tzw. “czarnej serii” książek o Panu Samochodziku – za zgodą autora lub jego spadkobierców – dokonano “uwspółcześnienia akcji” (o około 20 lat naprzód), sprowadzającego się się do wielu poprawek ideologicznych oraz geograficznych (nazwy instytucji, firm czy państw itp.). W Złotej Rękawicy, Dziennik Telewizyjny został przemianowany na Wiadomości, bo nazwa ta współczesnym nastolatkom może się bardziej kojarzyć z niedzielnym programem satyrycznym Jacka Fedorowicza. Jednakże Kojak się ostał jako serial po dzienniku.
Tagi: Akcja, Akcji, Aktor, Albowiem, Alexa, Aluzja, Anachronizm, Arizony, Autor, Autora, Autorstwa, Bajeczka, Bardziej, Bill, Bohaterów, Bonda, Cel, Cyklu, Czarnej, Czarnym, Czekając, Czytelników, Dalsze, Detektywa, Dokonano, Dokonywał, Drobnych, Dziennik, Dzienniku, Dziewczyna, Emitowany, Fedorowicza, Firm, Geograficznych, Grał, Historyka, Ianem, Ideologicznych, Instytucji, Iławie, Jachcie, Jacka, Jakiś, Jako, Jamesa, Jednakże, Jeziora, Jeziorak, Joe, Kojak, Kojarzyć, Kolejnych, Kolor, Krasula, Krasuli, Kręcący, Kręcono, Kręcony, Kryminalnych, Kryminałów, Książek, Którą, Którego, Lat, Latach, Losy, Maciej, Merytorycznych, Między, Miejscowościach, Moore, Może, Młodych, Młodzieży, Najczęściej, Naprzód, Następnie, Nastolatkom, Nasuwa, Natomiast, Nazwa, Nazwie, Nazwy, Niedzielnym, Nienacki, Nienackiego, Niepoprawnie, Noszącego, Nowy, Obecnym, Oczywiście, Odcinek, Ogilvy, Okolicznych, Opala, Opisującego, Opublikowanej, Pan, Pan Samochodzik i złota rękawica, Pana, Państw, Panu, Partnerach, Persuaders, Pisany, Pisarza, Pisze, Pobytu, Pochodzi, Początkowo, Podróży, Pojawia, Polskiej, Pomalowaną, Pomysł, Poprawek, Postać, Postaci, Powieść, Powieści, Powrót, Programem, Przedstawia, Przemianowany, Przezwisko, Przygody, Pseudonimem, Pseudonimu, Rankiem, Redakcyjnych, Rękawica, Rękawicę, Rękawicy, Roger, Roku, Rozgrywają, Rozpoczyna, Samochodzik, Samochodzika, Samochodziku, Satyrycznym, Serial, Serii, Simonem, Skórzaną, Skład, Spadkobierców, Sprowadzającego, Świecie, Świętego, Święty, Swoim, Swych, Sygnowania, Sztuki, Słomczyński, Słynny, Tajemnicza, Tekstu, Telewizji, Telewizyjny, Templar, Templarem, Templariuszy, Templer, The, Tylko, Tytuł, Tzw, Ukrywający, Uwspółcześnienia, Używał, Warmia, Wchodzi, Wczesnym, Wiadomości, Wodach, Wprowadzenie, Wspomnienie, Współczesnym, Wśród, Wyciąga, Wydaniach, Wydaniu, Wydawanej, Wydawnictwo, Wymyka, Właśnie, Zagranicznym, Zauroczonego, Załogę, Zbigniewa, Żeglarza, Zgodą, Zmian, Znany, Zostawia, Został, Zwany, Złota, Złotej, Złoty
Nowe przygody Pana Samochodzika (w późniejszych wydaniach Pan Samochodzik i Kapitan Nemo) – powieść dla młodzieży autorstwa Zbigniewa Nienackiego, wydana po raz pierwszy w roku 1970. Utwór wchodzi w skład cyklu Pan Samochodzik, opisującego przygody historyka sztuki – detektywa noszącego to przezwisko.
Autor przedstawia poszukiwanie zatopionej podczas II wojny światowej ciężarówki, wypełnionej dziełami sztuki. Cenne przedmioty wywieziono z muzeum w Ełku, a ślad po samochodzie urywa się w okolicach Jezioraka. Pan Samochodzik postanawia odnaleźć zgubę przeżywając przy tym kolejną przygodę, w którą zaangażowani są także harcerze m.in. Tell i Baśka oraz nowo poznana młodzież. Na stronicach książki opisane są także zmagania Pana Tomasza z Bandą Czarnego Franka oraz spotkania z tajemniczymi postaciami takimi jak Kapitan Nemo, Wacek Krawacik, Kaznodzieja. Książka jest również bogata w informacje na temat wędkarstwa i rybołówstwa.
Tagi: Autor, Autorstwa, Bandą, Baśka, Bogata, Cenne, Ciężarówki, Cyklu, Czarnego, Detektywa, Dla, Dziełami, Ełku, Franka, Harcerze, Historyka, Ii, Informację, Jak, Jest, Jezioraka, Kapitan, Kaznodzieja, Kolejną, Krawacik, Książka, Książki, Którą, MIn, Muzeum, Młodzież, Młodzieży, Na, Nemo, Nienackiego, Noszącego, Nowe, Nowe przygody Pana Samochodzika, Nowo, Odnaleźć, Okolicach, Opisane, Opisującego, Oraz, Pan, Pan Samochodzik i Kapitan Nemo, Pana, Pierwszy, Po, Podczas, Postaciami, Postanawia, Poszukiwanie, Powieść, Poznana, Późniejszych, Przedmioty, Przedstawia, Przezwisko, Przeżywając, Przy, Przygodę, Przygody, Raz, Roku, Również, Rybołówstwa, Są, Samochodzie, Samochodzik, Samochodzika, Się, Skład, Ślad, Spotkania, Stronicach, Światowej, Sztuki, Tajemniczymi, Takimi, Także, Tell, Temat, To, Tomasza, Tym, Urywa, Utwór, Wacek, Wchodzi, Wędkarstwa, Wojny, Wydana, Wydaniach, Wypełnionej, Wywieziono, Zaangażowani, Zatopionej, Zbigniewa, Zgubę, Zmagania
Uroczysko (w późniejszych wydaniach Pan Samochodzik i święty relikwiarz) – powieść dla młodzieży autorstwa Zbigniewa Nienackiego, wydana po raz pierwszy w roku 1957. Wraz z powieściami Skarb Atanaryka i Pozwolenie na przywóz lwa została przez autora zaliczona jako prequel do cyklu Pan Samochodzik opisującego przygody Tomasza, detektywa-amatora noszącego to przezwisko.
Tagi: Amator, Atanaryk, Autor, Autorstwo, Cykl, Detektyw, Lew, Młodzież, Nienacki, Pan, Pan Samochodzik i święty relikwiarz, Pierwszy, Powieść, Późniejsze, Pozwolenie, Prequel, Przezwisko, Przygody, Przywóz, Relikwiarz, Roku, Samochodzik, Skarb, Święty, Tomasz, Uroczysko, Wydanie, Zaliczona
Pan Samochodzik, w życiu prywatnym Tomasz N.N. jest to barwna postać literacka stworzona przez Zbigniewa Nienackiego i główny bohater serii powieści przygodowych tego autora pt. Pan Samochodzik i…
Literacki Pan Samochodzik przejął wiele cech Zbigniewa Nienackiego (właściwie Zbigniewa Tomasza Nowickiego). Imię Tomasz jest drugim imieniem autora, natomiast inicjały nazwiska bohatera N.N. kojarzą się z nazwiskiem i pseudonimem pisarza (Nowicki-Nienacki). Litery te mogą też nawiązywać do łacińskiego skrótu nomen nescio (łac. imienia nie znam), stosowanego w dokumentach sądowych jako określenie osoby nieznanej. W trzech pierwszych powieściach Tomasz (nie występujący jeszcze jako Pan Samochodzik) pracuje jako dziennikarz, który interesuje się historią i archeologią. Taką właśnie pracę wykonywał Nienacki. Również zawarte opisy wyglądu zewnętrznego i pewne słabostki bohatera utożsamiają go z pisarzem.
Tytułowy Pan Samochodzik jest historykiem sztuki, pracownikiem Departamentu Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki. Pracuje na stanowisku osoby ds. “specjalnych poruczeń”, którego zadaniem jest rozwiązywanie różnych spraw związanych z kradzieżą, przemytem czy fałszerstwem dzieł sztuki. Faktycznie okazuje się detektywem, który często wykazuje się wiedzą z dziedziny historii, archeologii, historii sztuki, żeglarstwa, ekologii, a nawet wędkarstwa i poezji ludowej. Z tego powodu do Pana Samochodzika czasem przyrównuje się Roberta Langdona, Dirka Pitta lub Indianę Jonesa.
Pan Samochodzik jako urzędnik jest osobą całkowicie pogodzoną z PRL-owskim systemem, w którym przyszło mu żyć. Ma dobre relacje z Milicją Obywatelską, a nawet raz sam występuje jako członek ORMO. Niemal w każdej części stoi na straży obowiązków obywatelskich (zwłaszcza w sprawie niszczenia zabytków i ochrony przyrody). Robi to jednak z lekkością i humorem, cechującym pisarstwo Nienackiego. Umoralnianie wszystkich dokoła nie przeszkadza Panu Samochodzikowi być nałogowym palaczem tytoniu. Unika alkoholu, chętnie natomiast pije mocną herbatę i kawę. Jedynym przypadkiem nadużycia alkoholu przez Tomasza NN jest dwukrotna nadmierna konsumpcja wina porzeczkowego w powieści Uroczysko.
Tomasz N.N. swoje przezwisko zawdzięcza niezwykłemu wehikułowi. Jest to pokraczny, ale niesamowity, odziedziczony po wujku-wynalazcy samochód, zbudowany na bazie rozbitego Ferrari 410 Superamerica, który oprócz rozwijania wielkich prędkości potrafi także pływać i kryje wiele innych wynalazków. Historię wehikułu można znależć w takich książkach, jak Pan Samochodzik i Wyspa Złoczyńców, Pan Samochodzik i templariusze, Pan Samochodzik i dziwne szachownice (inaczej Księga Strachów).
Szefem Pana Samochodzika jest dyrektor Marczak, poprzez którego otrzymuje detektywistyczne zadania. Panu Tomaszowi często towarzyszą przyjaciele, zwykle bardzo młodzi (często są to trzej harcerze) oraz inteligentne i piękne kobiety lub nieco młodsze, zadziorne dziewczyny. Poza tym w każdej części pojawia się grono barwnych postaci. Głównym przeciwnikiem pana Tomasza N.N. jest Waldemar Batura, historyk sztuki, niegdyś bliski kolega ze studiów, później handlarz antyków, czasem złodziej i przemytnik.
Tagi: Archeologia, Autor, Barwa, Batura, Baza, Bliskość, Bohater, Cecha, Departament, Detektyw, Dokument, Dyrektor, Dziennikarz, Dziewczyna, Ekologia, Fałszerstwo, Ferrari, Grono, Handlarz, Harcerz, Herbata, Historia, Humor, Imię, Inicjały, Inteligencja, Jones, Kawa, Kobieta, Kolega, Kradzież, Księga strachów, Kultura, Langdon, Litera, Literatura, Marczak, Milicja, Ministerstwo, MO, Młodość, Nazwisko, Nienacki, Nomen nescio, Obowiązek, Obywatel, Ochrona, Określenie, Opis, ORMO, Osoba, Palacz, Pan Samochodzik, Pan Samochodzik i dziwne szachownice, Pan Samochodzik i templariusze, Pan Samochodzik i Wyspa Złoczyńców, Pisarz, Pitt, Poezja, Pokraka, Porzeczka, Postać, Powieść, Powód, Praca, Prędkość, PRL, Przeciwnik, Przemyt, Przemytnik, Przezwisko, Przyjaciel, Przyroda, Pseudonim, Rozwiązanie, Sąd, Seria, Skrót, Sprawa, Stanowisko, Straż, Studia, System, Szef, Sztuka, Testament, Tomasz, Tomasz N.N., Tożsamość, Twórca, Tytoń, Tytuł, Uroczysko, Urzędnik, Wędkarstwo, Wehikuł, Wiedza, Wino, Wujek, Wygląd, Wynalazca, Wypadek, Zabytek, Zadanie, Żeglarstwo, Życie, Złodziej, Łacina
Piekło pocztowe (Going Postal), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2004r. W Polsce ukazała się w 2008r. Jest to trzydziesta trzecia część długiego cyklu Świat Dysku, i pierwsza zaliczana do podcyklu o Moist von Lipwigu.
W odróżnieniu od innych powieści ze Świata Dysku, ten jest podzielony na rozdziały – a przy każdym widnieje skrót opisywanych w rozdziale wydarzeń. Na szczęście Pratchett robiąc te skróty nie zdradza tajemnic rozdziału, co u niektórych autorów było nagminne (jak choćby Julisz Verne i jego Tajemnicza Wyspa). Warto wspomnieć o świetnej grze słów oryginalnego tytułu – “Going postal” można dosłownie przetłumaczyć jako powstawanie poczty, ale jest też idiomem, oznaczającym wściekłość, stres i agresję z powodu nadmiaru pracy.
W tej książce poznajemy protagonistę cyklu – przed państwem Moist von Lipwig. Wcześniej “umiera” jedno z jego fałszywych nazwisk – Albert Spangler. Spangler to oszust, skutecznie wytropiony przez Straż Miejską Ankh Morpork. Zostaje skazany na śmierć przez powieszenie i… no cóż, wyrok zostaje wykonany. Wiesza jednak specjalista – Spandler budzi się u patrycjusza Vetinariego. Ten ma dla niego propozycję nie do odrzucenia.
Już jako Moist von Lipwig, główny bohater zabiera się do odtworzenia działania poczty. Wychodzi mu to doskonale, albowiem rozdrażnia wielką kompanię semaforową (taka parodia Internetu i telefonu). W międzyczasie zmaga się z wieloma trudnościami, od pilnującego go golema, poprzez wspomnianą kompanię aż po zawirowanie miłosne do pani Adory Belle Dearheart. A propos gry słów – Adora Belle, czyli adorable – oznacza urocza, rozkoszna, godna uwielbienia. Dearheart – drogie (nie w sensie ceny…) serce.
W książce znajdziemy krakerów łamiących zabezpieczenia semaforowe i bezwzględnego władcę imperium semaforowego – Reachera Gilta. Nawiasem mówiąc, na koniec ten zostanie powieszony a lord Vetinari złoży mu propozycję nie do odrzucenia… Ale ten cymbał ją odrzuca.
Książka zdecydowanie warta polecenia i przeczytania.
Tagi: Adora Belle Dearheart, Agresja, Albert Spangler, Ankh-Morpork, Autor, Bohater, Cena, Cykl, Cymbał, Część, Drogie, Działanie, Długość, Fantasy, Fałszerstwo, Fałszerz, Godność, Going Postal, Golem, Gra, Humor, Idiom, Imperium, Internet, Juliusz Verne, Kara, Kompania, Kraker, Lord, Miłość, Moist von Lipwig, Nadmiar, Nazwisko, Opis, Oryginał, Oszust, Państwo, Parodia, Patrycjusz, Piekło pocztowe, Poczta, Podział, Polska, Powieść, Praca, Pratchett, Propozycja, Protagonista, Reacher Gilt, Rozdział, Rozkosz, Różnica, Semafor, Sens, Serce, Skrót, Skutek, Śmierć, Specjalista, Straż Miejska, Stres, Świat, Świat Dysku, Słowo, Tajemnica, Tajemnicza Wyspa, Talent, Telefon, Trop, Trud, Tytuł, Tłumaczenie, Urok, Uwielbienie, Vetinari, Wściekłość, Wydarzenie, Wyrok, Władca, Zabezpieczenie, Znajomość
Złodziej czasu (Thief of Time), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2001 r. W Polsce ukazała się w 2007 r. Jest to dwudziesta szósta część długiego cyklu Świat Dysku, i piąta zaliczana do podcyklu o Śmierci.
Audytorzy Rzeczywistości nie potrafią zostawić świata w spokoju. Może wydaje im się za mało rzeczywisty, albo coś w tym stylu. Może posłużę się słowami autora “Życie inteligentne było zatem anomalią. Utrudniało klasyfikację. Audytorzy tego nienawidzili. I okresowo starali się trochę uporządkować sprawy”. No i właśnie tym razem też się zaczęli starać.
Audytorzy powierzyli zadanie młodemu i niezwykle utalentowanemu zegarmistrzowi. Jeremy Clockson, podrzutek z Gildii Zegarmistrzów (Clockmakers Guild) miał zrobić perfekcyjny, szklany zegar. Nie wiedział, że właśnie w ten sposób uwięzi Czas. Personifikację czasu, rzecz jasna, zbieżność nazwisk nie jest przypadkowa…
Śmierć, z racji wcześniejszych zawirowań z Audytorami (Kosiarz, Wiedźmikołaj) nie może walczyć przeciwko nim wprost… Ale od czego ma wnuczkę Susan? Właśnie. A obiecał, że więcej tego nie zrobi…
Jeden z Audytorów, który przybierze formę ludzką na potrzeby kontaktów choćby z Clocksonem, pozna tajniki emocjonalności i człowieczeństwa… I stanie po stronie umownego dobra.
Tagi: Anomalia, Auditors of Reality, Audytorzy Rzeczywistości, Autor, Clockmakers Guild, Cykl, Czas, Część, Człowieczeństwo, Człowiek, Dobro, Długość, Emocje, Fantasy, Forma, Gildia, Gildia Zegarmistrzów, Humor, Inteligencja, Jasność, Jeremy Clockson, Klasyfikacja, Kontakt, Kosiarz, Ludzie, Młodość, Nazwisko, Nienawiść, Niezwykłość, Obietnica, Okres, Perfekcja, Personifikacja, Polska, Porządek, Powieść, Pratchett, Przypadek, Realizm, Rzecz, Rzeczywistość, Śmierć, Spokój, Sprawa, Staranie, Styl, Susan Sto Helit, Świat, Szkło, Słowo, Tajemnica, Tajnik, Talent, Thief of Time, Trudność, Umiejętność, Umowa, Walka, Wiedza, Wiedźmikołaj, Więzienie, Wir, Wnuczka, Wojna, Zadanie, Zegar, Zegarmistrz, Złodziej czasu
Straż nocna (Night Watch) – humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2002 r. Jest to dwudziesta dziewiąta część długiego cyklu Świat Dysku, będąca przy tym siódmą częścią podcyklu o Straży Miejskiej.
Komendant i diuk sir Samuel Vimes miał wszystko, czego dusza zapragnie. Może za wyjątkiem buteleczki i cygar, tak często jak by chciał. No i te buty… Vimes lubi chodzić w takich, przez które czuje nawierzchnię, albowiem wówczas wie doskonale gdzie jest. W pościgu za Carcerem – seryjnym mordercą i psychopatą – za sprawką magii z Niewidocznego Uniwersytetu trafia w przeszłość…
Życie w przeszłości nie należy do najłatwiejszych, za to o śmierć jest niezwykle łatwo. Musi jednak przeżyć, by wykonać swoją robotę, robotę dobrego strażnika. Musi wyśledzić seryjnego mordercę, który trafił tu razem z nim, musi nauczyć samego siebie (oczywiście tego młodego) jak być gliną…
A przede wszystkim chce odwrócić los niezwykle krwawej rewolucji. Jest też pewien problem: jeśli wygra, straci żonę, straci dziecko, straci przyszłość. Młody Havelock Vetinari, student Gildii Skrytobójców a przyszły patrycjusz – ratuje mu życie… Ale w kolejnych wypadkach musi dbać sam o siebie.
I wyobraźcie sobie, że w tej książce, w odróżnieniu od Harry Potter i więzień Azkabanu, nie drażni mnie przenoszenie się w czasie. Ale autor o tyle sobie ułatwił, że nic tu się nie dzieje na życzenie bohatera, wręcz przeciwnie.
Tagi: Autor, Bohater, Butelka, Buty, Carcer, Cygaro, Cykl, Czas, Część, Diuk, Dobro, Dusza, Dziecko, Fantasy, Gildia Skrytobójców, Glina, Harry Potter, Humor, Komendant, Krew, Lokalizacja, Los, Magia, Morderca, Nauka, Nawierzchnia, Niewidoczny Uniwersytet, Night Watch, Patrycjusz, Pościg, Powieść, Pragnienie, Pratchett, Problem, Przeszłość, Przyszłość, Psychopata, Ratunek, Rewolucja, Robota, Samuel Vimes, Seria, Śledztwo, Spacer, Sprawka, Straż Miejska, Straż nocna, Student, Świat Dysku, Ulica, Vetinari, Więzień Azkabanu, Wyjątek, Wyobraźnia, Wypadek, Żona, Zwycięstwo, Życie, Życzenie
Kolor magii (The Colour of Magic) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1983 roku w tak zwanym świecie, a w Polsce ukazała się po raz pierwszy zaledwie 11 lat później, w 1994 r. Jest to pierwsza część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o przygodach Rincewinda.
Tytuł książki pochodzi od ósmego koloru tęczy – oktaryny, koloru magii i wyobraźni. Kolor ten może występować tylko w świecie tak przesyconym magią jak Świat Dysku. Towarzyszy on większości zaklęć. Widzą go magowie (dzięki małym ośmiokątom na siatkówce) oraz koty. Książka opowiada o niezbyt zdolnym, ale posiadającym genialny instynkt przetrwania magu Rincewindzie. Na swoje nieszczęście zostaje przewodnikiem pierwszego turysty na dysku: bajecznie bogatego, beztroskiego Dwukwiata (Twoflower).
Dzięki ich przygodom poznajemy obyczaje, kulturę i geografię świata Dysku i jego największego miasta Ankh-Morpork (miasto posiadające milion mieszkańców, jednak pozbawione kanalizacji) leżącego nad Ankh – jedyną na dysku rzeką, której wodę można kroić nożem. Niebagatelną rolę w książce odegra Bagaż (The Luggage) i pojawi się Lord Vetinari – patrycjusz Ankh-Morpork, jednak jeszcze w postaci bardzo surowej, autor później zdecydowanie zmienił ten charakter – i dobrze, bo daje o niebo więcej możliwości.
Tagi: Ankh-Morpork, Autor, Bagaż, Bajka, Bogactwo, Charakter, Cykl, Część, Dwukwiat, Fantasy, Geografia, Humor, Instynkt, Kanalizacja, Kolor, Kolor magii, Kot, Kultura, Mag, Magia, Miasto, Mieszkaniec, Milion, Możliwość, Niebo, Nieszczęście, Nóż, Obyczaj, Oktaryna, Osiem, Ośmiokąt, Polska, Postać, Powieść, Pratchett, Przewodnik, Przygoda, Rincewind, Rzeka, Siatkówka, Surowy, Świat, Świat Dysku, Tęcza, The Colour of Magic, The Luggage, Turysta, Twoflower, Tytuł, Woda, Wyobraźnia, Zaklęcie
