Wpisy oznaczone ‘Imperium’

Piekło pocztowe

Piekło pocztowe (Going Postal), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2004r. W Polsce ukazała się w 2008r. Jest to trzydziesta trzecia część długiego cyklu Świat Dysku, i pierwsza zaliczana do podcyklu o Moist von Lipwigu.

W odróżnieniu od innych powieści ze Świata Dysku, ten jest podzielony na rozdziały – a przy każdym widnieje skrót opisywanych w rozdziale wydarzeń. Na szczęście Pratchett robiąc te skróty nie zdradza tajemnic rozdziału, co u niektórych autorów było nagminne (jak choćby Julisz Verne i jego Tajemnicza Wyspa). Warto wspomnieć o świetnej grze słów oryginalnego tytułu – “Going postal” można dosłownie przetłumaczyć jako powstawanie poczty, ale jest też idiomem, oznaczającym wściekłość, stres i agresję z powodu nadmiaru pracy.

W tej książce poznajemy protagonistę cyklu – przed państwem Moist von Lipwig. Wcześniej “umiera” jedno z jego fałszywych nazwisk – Albert Spangler. Spangler to oszust, skutecznie wytropiony przez Straż Miejską Ankh Morpork. Zostaje skazany na śmierć przez powieszenie i… no cóż, wyrok zostaje wykonany. Wiesza jednak specjalista – Spandler budzi się u patrycjusza Vetinariego. Ten ma dla niego propozycję nie do odrzucenia.

Już jako Moist von Lipwig, główny bohater zabiera się do odtworzenia działania poczty. Wychodzi mu to doskonale, albowiem rozdrażnia wielką kompanię semaforową (taka parodia Internetu i telefonu). W międzyczasie zmaga się z wieloma trudnościami, od pilnującego go golema, poprzez wspomnianą kompanię aż po zawirowanie miłosne do pani Adory Belle Dearheart. A propos gry słów – Adora Belle, czyli adorable – oznacza urocza, rozkoszna, godna uwielbienia. Dearheart – drogie (nie w sensie ceny…) serce.

W książce znajdziemy krakerów łamiących zabezpieczenia semaforowe i bezwzględnego władcę imperium semaforowego – Reachera Gilta. Nawiasem mówiąc, na koniec ten zostanie powieszony a lord Vetinari złoży mu propozycję nie do odrzucenia… Ale ten cymbał ją odrzuca.

Książka zdecydowanie warta polecenia i przeczytania.

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Brak komentarzy


Ciekawe czasy

Ciekawe czasy (Interesting Times) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1994 r., w Polsce jak zwykle ze sporym poślizgiem – w 2003 roku. Jest to siedemnasta część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie (numer pięć).

Powieść przedstawia misję Rincewinda, który zostaje wysłany na Kontynent Przeciwwagi (Counterweight Continent) w celu zasłużenia sobie na tytuł maga. Tam spotyka Cohena Barbarzyńcę (Cohen the Barbarian) i jego Srebrną Ordę (The Silver Horde), która planuje ukraść Imperium Agatejskie (Agatean Empire). Co ciekawe – ale też i dosyć oczywiste – udaje im się to bez większych problemów. Co ja gadam, co ja gadam… Z ogromnymi problemami. Ale się udaje.

Tytuł książki, jak łatwo się domyśleć, został zainspirowany znanym chińskim przekleństwem – “obyś żył w ciekawych czasach”. Co prawda nie znaleziono jakiegoś oryginału i chińskie pochodzenie jest co najmniej dyskusyjne, ale tak się przyjęło.

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Brak komentarzy


Terry Pratchett

Terry Pratchett, a ściślej Sir Terence David John Pratchett OBE – jeden z najbardziej rozpoznawanych autorów fantasy i science fiction. Jego najbardziej znane dzieła to cykl Świat Dysku, oraz dwie trylogie – Johnny’ego Maxwella oraz Nomów.

Terry Pratchett był w latach dziewięćdziesiątych najlepiej sprzedającym się pisarzem w Wielkiej Brytanii, a jego ksiązki zostały przetłumaczone na 33 języki. W Polsce jest również bardzo popularny – również wśród ludzi, którzy nie przpadają za rodzajem literackim jaki reprezentuje. Te książki po prostu trzeba przeczytać, jeżeli ktoś ma dosyć specyficze poczucie humoru. Ja mam, to czytam.

Nie wiem co to znaczy specyficzne – nie umiem go wyjaśnić… Właśnie dlatego nazwałem ten humor specyficznym i to musi wystarczyć. Albo może spróbuję tak – w 1988 roku, Pratchett został kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego (to te literki OBE) za zasługi dla literatury i skomentował to w typowy dla siebie sposób: “Sądziłem, że ‘zasługi dla literatury’ oznaczają powstrzymywanie się od pisania”. I to mi się właśnie podoba.

Wkrótcę zacznę pisać o cyklu Świat Dysku (oraz o jego poszczególnych podcyklach) stąd sylwetka autora. Oczywiście pal diabli życiorys – od tego są strony oficjalne i tak dalej. Autora – zdecydowanie polecam.

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Komentarzy: 44



SetPageWidth