Pan Samochodzik, w życiu prywatnym Tomasz N.N. jest to barwna postać literacka stworzona przez Zbigniewa Nienackiego i główny bohater serii powieści przygodowych tego autora pt. Pan Samochodzik i…
Literacki Pan Samochodzik przejął wiele cech Zbigniewa Nienackiego (właściwie Zbigniewa Tomasza Nowickiego). Imię Tomasz jest drugim imieniem autora, natomiast inicjały nazwiska bohatera N.N. kojarzą się z nazwiskiem i pseudonimem pisarza (Nowicki-Nienacki). Litery te mogą też nawiązywać do łacińskiego skrótu nomen nescio (łac. imienia nie znam), stosowanego w dokumentach sądowych jako określenie osoby nieznanej. W trzech pierwszych powieściach Tomasz (nie występujący jeszcze jako Pan Samochodzik) pracuje jako dziennikarz, który interesuje się historią i archeologią. Taką właśnie pracę wykonywał Nienacki. Również zawarte opisy wyglądu zewnętrznego i pewne słabostki bohatera utożsamiają go z pisarzem.
Tytułowy Pan Samochodzik jest historykiem sztuki, pracownikiem Departamentu Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki. Pracuje na stanowisku osoby ds. “specjalnych poruczeń”, którego zadaniem jest rozwiązywanie różnych spraw związanych z kradzieżą, przemytem czy fałszerstwem dzieł sztuki. Faktycznie okazuje się detektywem, który często wykazuje się wiedzą z dziedziny historii, archeologii, historii sztuki, żeglarstwa, ekologii, a nawet wędkarstwa i poezji ludowej. Z tego powodu do Pana Samochodzika czasem przyrównuje się Roberta Langdona, Dirka Pitta lub Indianę Jonesa.
Pan Samochodzik jako urzędnik jest osobą całkowicie pogodzoną z PRL-owskim systemem, w którym przyszło mu żyć. Ma dobre relacje z Milicją Obywatelską, a nawet raz sam występuje jako członek ORMO. Niemal w każdej części stoi na straży obowiązków obywatelskich (zwłaszcza w sprawie niszczenia zabytków i ochrony przyrody). Robi to jednak z lekkością i humorem, cechującym pisarstwo Nienackiego. Umoralnianie wszystkich dokoła nie przeszkadza Panu Samochodzikowi być nałogowym palaczem tytoniu. Unika alkoholu, chętnie natomiast pije mocną herbatę i kawę. Jedynym przypadkiem nadużycia alkoholu przez Tomasza NN jest dwukrotna nadmierna konsumpcja wina porzeczkowego w powieści Uroczysko.
Tomasz N.N. swoje przezwisko zawdzięcza niezwykłemu wehikułowi. Jest to pokraczny, ale niesamowity, odziedziczony po wujku-wynalazcy samochód, zbudowany na bazie rozbitego Ferrari 410 Superamerica, który oprócz rozwijania wielkich prędkości potrafi także pływać i kryje wiele innych wynalazków. Historię wehikułu można znależć w takich książkach, jak Pan Samochodzik i Wyspa Złoczyńców, Pan Samochodzik i templariusze, Pan Samochodzik i dziwne szachownice (inaczej Księga Strachów).
Szefem Pana Samochodzika jest dyrektor Marczak, poprzez którego otrzymuje detektywistyczne zadania. Panu Tomaszowi często towarzyszą przyjaciele, zwykle bardzo młodzi (często są to trzej harcerze) oraz inteligentne i piękne kobiety lub nieco młodsze, zadziorne dziewczyny. Poza tym w każdej części pojawia się grono barwnych postaci. Głównym przeciwnikiem pana Tomasza N.N. jest Waldemar Batura, historyk sztuki, niegdyś bliski kolega ze studiów, później handlarz antyków, czasem złodziej i przemytnik.
Tagi: Archeologia, Autor, Barwa, Batura, Baza, Bliskość, Bohater, Cecha, Departament, Detektyw, Dokument, Dyrektor, Dziennikarz, Dziewczyna, Ekologia, Fałszerstwo, Ferrari, Grono, Handlarz, Harcerz, Herbata, Historia, Humor, Imię, Inicjały, Inteligencja, Jones, Kawa, Kobieta, Kolega, Kradzież, Księga strachów, Kultura, Langdon, Litera, Literatura, Marczak, Milicja, Ministerstwo, MO, Młodość, Nazwisko, Nienacki, Nomen nescio, Obowiązek, Obywatel, Ochrona, Określenie, Opis, ORMO, Osoba, Palacz, Pan Samochodzik, Pan Samochodzik i dziwne szachownice, Pan Samochodzik i templariusze, Pan Samochodzik i Wyspa Złoczyńców, Pisarz, Pitt, Poezja, Pokraka, Porzeczka, Postać, Powieść, Powód, Praca, Prędkość, PRL, Przeciwnik, Przemyt, Przemytnik, Przezwisko, Przyjaciel, Przyroda, Pseudonim, Rozwiązanie, Sąd, Seria, Skrót, Sprawa, Stanowisko, Straż, Studia, System, Szef, Sztuka, Testament, Tomasz, Tomasz N.N., Tożsamość, Twórca, Tytoń, Tytuł, Uroczysko, Urzędnik, Wędkarstwo, Wehikuł, Wiedza, Wino, Wujek, Wygląd, Wynalazca, Wypadek, Zabytek, Zadanie, Żeglarstwo, Życie, Złodziej, Łacina
Zimistrz (Wintersmith), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2006 r. W Polsce ukazała się w 2007 r. Jest to trzydziesta piąta część długiego cyklu Świat Dysku, i trzecia zaliczana do podcyklu o Tiffany Obolałej / Akwili Dokuczliwej.
Od razu wyjaśnię różnicę – dwie pierwsze książki cyklu tłumaczyła pani Dorota Malinowska-Grupińska i imię głównej bohaterki ujęła jako Akwila Dokuczliwa, trzecią książkę tłumaczył pan Piotr Cholewa (tłumacz zdecydowanej większości książek Świata Dysku) i przełożył imię bohaterki na Tiffany Obolała. To drugie tłumaczenie jest mi bliższe, szczególnie, iż imię w oryginale brzmi Tiffany Aching. No ciężko się przyczepić.
Wydany niedawno w Polsce “Zimistrz” to kolejna książka z historią zmagań młodej czarownicy. Tym razem czarownica ma lat 13 a zmaga się z Zimistrzem – duchem zimy.
Wskutek protestów czytelników jest to pierwsza książka z tego cyklu nie tłumaczona przez Dorotę Malinowskią-Grupińską, ale przez Piotra Cholewę, przez co zmianie uległy nazwy i pojęcia, tak więc poza zmianą imienia samej bohaterki nastąpił szereg innych zmian, m.in. Współżycz jest wspomniany jako Ulowiec, babcia Dokuczliwa w Zimistrzu stała się babcią Obolałą.
Zimistrz omyłkowo bierze Tiffany za Panią Lato i zakochuje się w niej, co sprowadza katastrofalny atak zimowej pogody na Kredę. Tiffany wspomagają czarownice z Lancre, Fik Mik Figle oraz Roland, podkochujący się w niej syn lokalnego barona.
Tagi: Akwila Dokuczliwa, Atak, Baron, Bliskość, Bohaterka, Cholewa, Cykl, Czarownica, Czarownice z Lancre, Część, Czytelnik, Duch, Długość, Fantasy, Fik Mik Figle, Historia, Humor, Imię, Katastrofa, Kreda, Książka, Malinowska-Grupińska, Miłość, Młodość, Nazwa, Nazwisko, Pani Lato, Pogoda, Pojęcie, Polska, Powieść, Pratchett, Protest, Roland, Różnica, Skutek, Świat, Świat Dysku, Syn, Szereg, Tiffany Aching, Tiffany Obolała, Tłumacz, Ulowiec, Wiek, Większość, Wintersmith, Współżycz, Zima, Zimistrz, Zmagania, Zmiana
Kapelusz pełen nieba (A Hat Full of Sky), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2004 r. W Polsce ukazała się w 2005 r. Jest to trzydziesta druga część długiego cyklu Świat Dysku, i druga zaliczana do podcyklu o Tiffany Obolałej / Akwili Dokuczliwej.
Od razu wyjaśnię różnicę – dwie pierwsze książki cyklu tłumaczyła pani Dorota Malinowska-Grupińska i imię głównej bohaterki ujęła jako Akwila Dokuczliwa, trzecią książkę tłumaczył pan Piotr Cholewa (tłumacz zdecydowanej większości książek Świata Dysku) i przełożył imię bohaterki na Tiffany Obolała. To drugie tłumaczenie jest mi bliższe, szczególnie, iż imię w oryginale brzmi Tiffany Aching. No ciężko się przyczepić.
“Kapelusz pełen nieba” opowiada o tym, jak 11-letnia Tiffany wkracza w świat czarownic z Lancre. Terminuje u panny Libelli, nawiązuje kontakty z rówieśniczkami i bierze udział w dorocznych Próbach Czarownic. Dochodzi wówczas do ostatecznej konfrontacji z pasożytniczą istotą zwaną współżyczem, który ściga młodą czarownicę i próbuje zawładnąć jej umysłem.
Tagi: A Hat Full of Sky, Akwila Dokuczliwa, Bliskość, Bohaterka, Cholewa, Czarownica, Czarownice z Lancre, Część, Długość, Fantasy, Humor, Imię, Istota, Kapelusz pełen nieba, Konfrontacja, Kontakt, Książka, Libella, Malinowska-Grupińska, Młodość, Opowieść, Ostateczność, Pasożyt, Polska, Pościg, Powieść, Pratchett, Próby Czarownic, Rówieśnicy, Różnica, Świat, Świat Dysku, Termin, Tiffany Aching, Tiffany Obolała, Tłumacz, Udział, Umysł, Większość, Współżycz
Złodziej czasu (Thief of Time), to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2001 r. W Polsce ukazała się w 2007 r. Jest to dwudziesta szósta część długiego cyklu Świat Dysku, i piąta zaliczana do podcyklu o Śmierci.
Audytorzy Rzeczywistości nie potrafią zostawić świata w spokoju. Może wydaje im się za mało rzeczywisty, albo coś w tym stylu. Może posłużę się słowami autora “Życie inteligentne było zatem anomalią. Utrudniało klasyfikację. Audytorzy tego nienawidzili. I okresowo starali się trochę uporządkować sprawy”. No i właśnie tym razem też się zaczęli starać.
Audytorzy powierzyli zadanie młodemu i niezwykle utalentowanemu zegarmistrzowi. Jeremy Clockson, podrzutek z Gildii Zegarmistrzów (Clockmakers Guild) miał zrobić perfekcyjny, szklany zegar. Nie wiedział, że właśnie w ten sposób uwięzi Czas. Personifikację czasu, rzecz jasna, zbieżność nazwisk nie jest przypadkowa…
Śmierć, z racji wcześniejszych zawirowań z Audytorami (Kosiarz, Wiedźmikołaj) nie może walczyć przeciwko nim wprost… Ale od czego ma wnuczkę Susan? Właśnie. A obiecał, że więcej tego nie zrobi…
Jeden z Audytorów, który przybierze formę ludzką na potrzeby kontaktów choćby z Clocksonem, pozna tajniki emocjonalności i człowieczeństwa… I stanie po stronie umownego dobra.
Tagi: Anomalia, Auditors of Reality, Audytorzy Rzeczywistości, Autor, Clockmakers Guild, Cykl, Czas, Część, Człowieczeństwo, Człowiek, Dobro, Długość, Emocje, Fantasy, Forma, Gildia, Gildia Zegarmistrzów, Humor, Inteligencja, Jasność, Jeremy Clockson, Klasyfikacja, Kontakt, Kosiarz, Ludzie, Młodość, Nazwisko, Nienawiść, Niezwykłość, Obietnica, Okres, Perfekcja, Personifikacja, Polska, Porządek, Powieść, Pratchett, Przypadek, Realizm, Rzecz, Rzeczywistość, Śmierć, Spokój, Sprawa, Staranie, Styl, Susan Sto Helit, Świat, Szkło, Słowo, Tajemnica, Tajnik, Talent, Thief of Time, Trudność, Umiejętność, Umowa, Walka, Wiedza, Wiedźmikołaj, Więzienie, Wir, Wnuczka, Wojna, Zadanie, Zegar, Zegarmistrz, Złodziej czasu
Faust Eryk (Faust Eric) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1990 r. Jako współautor wydania albumowego występuje ilustrator Josh Kirby. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1997 r. Jest to dziewiąta część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie.
Książka opowiada o młodym demonologu Eryku, który próbując wezwać demona, wzywa Rincewinda. Ten ma za zadanie spełnić jego trzy, standardowe życzenia – żyć wiecznie, panować nad światem i spotkać najpiękniejszą kobietę w historii. W rezultacie zjawiają się w nietypowych miejscach, między innymi w piekle.
Niestety, tym razem poczułem się, jako czytelnik – jak idiota. Sam potrafię rozpoznać nawiązanie do Fausta, a tutaj Pratchett podsuwa “delikatną aluzję” w tytule. W późniejszych wydaniach tytuł główny składał się już tylko z “Eryk” ale… na następnej stronie i tak stało “Faust Eryk”.
Tagi: Aluzja, Czytelnik, Delikatność, Demon, Eric, Eryk, Faust, Idiota, Ilustracja, Kirby, Kobieta, Książka, Miejsce, Młodość, Nawiązanie, Piękno, Piekło, Polska, Pratchett, Rezultat, Rincewind, Standard, Strona, Świat, Tytuł, Wieczność, Władza, Życie, Życzenie
