Wpisy oznaczone ‘Rincewind’
Ostatni bohater
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 20 Maj 2009
Ostatni bohater (The Last Hero) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 2001 r. Jest to dwudziesta siódma część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie (numer siedem, ostatnia jak na razie).
Książka opowiada o tym, jak sześciu podstarzałych bohaterów (tzw. Srebrna Orda), postępujących według specyficznego bohaterskiego kodeksu, chciało zniszczyć bogów – odwrotnie niż Mazda, dyskowy odpowiednik Prometeusza, oddając im ogień (w postaci bomby). Nie wiedzą, że mogą w ten sposób doprowadzić do zagłady całego świata.
Specjalnie wybrani ludzie – Rincewind, kapitan Marchewa (Carrot) i znany geniusz Leonard z Quirmu zostają wysłani z misją powstrzymania Srebrnej Ordy w “kosmicznym” statku. Na pokładzie w podróż dookoła Dysku wyrusza z nimi pasażer na gapę – Bibliotekarz (The Librarian).
Występuje tu wiele nawiązań do pierwszych lotów na Księżyc, mitów, fizyki i astronomii.
Ostatni kontynent
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 20 Maj 2009
Ostatni kontynent (The Last Continent) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1998 r., w Polsce jak zwykle ze sporym poślizgiem – w 2006 roku. Jest to dwudziesta druga część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie (numer sześć).
Powieść opowiada o poszukiwaniach Rincewinda prowadzonych przez grono profesorskie Niewidocznego Uniwersytetu (Unseen University), podczas których trafiają oni na Monowyspę, a następnie na Czteryiksy (FourEcks), kontynent, który wciąż jest w stadium budowy. Nawiasem mówiąc, nazwa kontynentu – XXXX, wzięła się stąd, iż nikt nie miał pojęcia jak się on nazywa.
Tymczasem Rincewind nękany przez gadającego kangura Skoczka (Scrappy) stara się za wszelką cenę nie ratować świata. Tym razem mu nie wychodzi… I kończy budowę kontynentu.
Książka, choć humorem nie odbiega od pozostałych, robi wrażenie napisanej trochę na siłę i bardzo mocno eksploatuje tematy świata realnego – czymś wypełnić treść trzeba. Czy to dobrze, czy to źle – nie podejmuję się ocenić. Mnie to nie przeszkadzało.
Faust Eryk
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 19 Maj 2009
Faust Eryk (Faust Eric) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1990 r. Jako współautor wydania albumowego występuje ilustrator Josh Kirby. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1997 r. Jest to dziewiąta część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o Rincewindzie.
Książka opowiada o młodym demonologu Eryku, który próbując wezwać demona, wzywa Rincewinda. Ten ma za zadanie spełnić jego trzy, standardowe życzenia – żyć wiecznie, panować nad światem i spotkać najpiękniejszą kobietę w historii. W rezultacie zjawiają się w nietypowych miejscach, między innymi w piekle.
Niestety, tym razem poczułem się, jako czytelnik – jak idiota. Sam potrafię rozpoznać nawiązanie do Fausta, a tutaj Pratchett podsuwa “delikatną aluzję” w tytule. W późniejszych wydaniach tytuł główny składał się już tylko z “Eryk” ale… na następnej stronie i tak stało “Faust Eryk”.
Blask fantastyczny
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 18 Maj 2009
Blask fantastyczny (The Light Fantastic) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1986 roku w tak zwanym świecie, a w Polsce ukazała się po raz pierwszy już tylko 9 lat później, w 1995 r. Jest to druga część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o przygodach Rincewinda.
Jest to kontynuacja pierwszego tomu – Kolor magii i opowiada dalsze losy maga-nieudacznika Rincewinda. W tej części Rincewind jest ścigany przez szalonego maga próbującego zdobyć władzę nad światem przy pomocy ośmiu wielkich zaklęć (zaklęcia z księgi stworzenia – Octavo), z których jedno ukrywa się w głowie Rincewinda.
W przygodzie towarzyszy mu Dwukwiat (Twoflower, pierwszy w Świecie Dysku turysta) i Bagaż (The Luggage, żywy i myślący kufer), a Rincewind po raz kolejny przez przypadek ratuje świat. Wejdzie mu to w krew.
Kolor magii
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 18 Maj 2009
Kolor magii (The Colour of Magic) to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1983 roku w tak zwanym świecie, a w Polsce ukazała się po raz pierwszy zaledwie 11 lat później, w 1994 r. Jest to pierwsza część długiego cyklu Świat Dysku, zaliczana do podcyklu o przygodach Rincewinda.
Tytuł książki pochodzi od ósmego koloru tęczy – oktaryny, koloru magii i wyobraźni. Kolor ten może występować tylko w świecie tak przesyconym magią jak Świat Dysku. Towarzyszy on większości zaklęć. Widzą go magowie (dzięki małym ośmiokątom na siatkówce) oraz koty. Książka opowiada o niezbyt zdolnym, ale posiadającym genialny instynkt przetrwania magu Rincewindzie. Na swoje nieszczęście zostaje przewodnikiem pierwszego turysty na dysku: bajecznie bogatego, beztroskiego Dwukwiata (Twoflower).
Dzięki ich przygodom poznajemy obyczaje, kulturę i geografię świata Dysku i jego największego miasta Ankh-Morpork (miasto posiadające milion mieszkańców, jednak pozbawione kanalizacji) leżącego nad Ankh – jedyną na dysku rzeką, której wodę można kroić nożem. Niebagatelną rolę w książce odegra Bagaż (The Luggage) i pojawi się Lord Vetinari – patrycjusz Ankh-Morpork, jednak jeszcze w postaci bardzo surowej, autor później zdecydowanie zmienił ten charakter – i dobrze, bo daje o niebo więcej możliwości.
Świat Dysku
Autor wpisu: lukasz, kategoria Literatura, Opis, Pratchett, Świat Dysku dnia 11 Maj 2009
Świat Dysku to bardzo długi cykl, bardzo dobrego autora. Terry Pratchett to prawie ikona powieści fantasy i science fiction – i choć zazwyczaj mówienie o autorze per ikona źle wróży i recenzji i autorowi – tym razem ciężko tego uniknąć.
Akcja powieści (w liczbie mnogiej) toczy się na wyimaginowanym dysku – magicznym świecie, który spoczywa na grzbiecie czterech słoni (ogólnie było ich pięć, ale piąty wyrżnął w sam dysk – historia spowita mgiełką tajemnicy) a słonie stoją na grzbiecie ogromnego żółwia – A’Tuina, który spokojnie płynie sobie poprzez wszechświat. A propos – słonie też mają swoje imiona – Berila, Tubul, Wielki T’Phon i Jerakeen.
Niektóre książki tworzą osobne cykle, które, cały czas dziejąc się w świecie dysku, łączą główni bohaterowie. Oczywiście owi bohaterowie występują i w innych częściach – ale są już poboczni. Można wyróżnić kilka takich cykli (omówię je w dalszych wpisach): cykl o Rincewindzie, Śmierci, Straży Miejskiej, Moist von Lipwigu, Czarownicach z Lancre i o Tiffany Obolałej (w pierwszym tłumaczeniu – Akwili Dokuczliwej). Autorem większości tłumaczeń (i to naprawdę dobrych) jest Piotr Cholewa.
W całym cyklu Świat Dysku można znaleźć książki nie pasujące do głównych podcykli, że tak je nazwę, ale nic nie tracą z charakteru samego świata. Pratchett w swoich książkach zaczął od prostej parodii literatury fantasy a zakończył na doskonałych parodiach i odniesieniach do kultury masowej, religii i innych wydarzeń / zjawisk, które są ważne lub masowe w naszej kulturze.
Szczerze polecam cały cykl, nie tylko z powodów wymienionych wyżej – przede wszystkim te książki tryskają humorem. Dosyć specyficznym, przyznaję, ale… Naprawdę jest z czego się pośmiać. I nie są to żarty typu “Dupa! Ha, ha, jakie śmieszne!”. Choć i takie są parodiowane…
