Siódme wtajemniczenie – powieść dla młodzieży Edmunda Niziurskiego, wydana w 1969 roku. Początkowo nosiła tytuł “Twierdza Persil”. Obecnie lektura pierwszej klasy gimnazjum. Uważana jest czasem za najwybitniejsze dzieło w twórczości Niziurskiego, ma charakter powieści inicjacyjnej, która mówi o wyrastaniu ze świata chłopięcych przygód i wchodzeniu w realia dorosłości. Nieco oniryczna powieść ma budowę szkatułkową, z każdą odsłoną zmienia punkt widzenia bohatera. Ma też cechy realizmu magicznego.
Akcja rozgrywa się w fikcyjnym górnośląskim miasteczku górniczym Gnypowice Wielkie. Bohater, nowy uczeń klasy 6B Gustaw Cykorz, musi zdecydować, do której z dwóch dominujących, zwalczających się wzajemnie szkolnych grup: Matusów czy Blokerów, ma dołączyć.
Cykorz jest rodowitym Ślązakiem, ale nie pochodzi z Gnypowic. Jego ojciec, inżynier, podróżuje służbowo po całej Polsce i w związku z tym Gustaw często zmienia szkoły, zmuszony na nowo zaklimatyzować się w każdym miejscu. Szkoła w Gnypowicach jest dla niego szczególnie trudna, ze względu na ciężki charakter większości nauczycieli z “Kowbojką” na czele, oraz ze względu na istnienie dwóch odwiecznie zwalczających się gangów – Matusów (rodowici Ślązacy) i Blokerów (przybysze z innych regionów kraju). Cykorz ostatecznie postanawia dołączyć do Matusów i przechodzi kolejne wtajemniczenia, poznając tajne hasła, kwatery i plany na przyszłość. Odwiecznym marzeniem Matusów jest “Wielki Wander” czyli wyprawa po “Wielkich Jeziorach” (nie jest do końca jasne, czy chodzi o Pojezierze Mazurskie czy o Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie). Sam Gustaw miewa też sny o tematyce kosmicznej, w trakcie których odbywa loty pod komendą Komandora. Podobne sny ma miejscowy alkoholik, Inocynt. W końcu Gustaw, po przejściu serii pięciu wtajemniczeń, zostaje wysłany na wyprawę przeciw Blokerom z zadaniem zdobycia “Twierdzy Persil”. W trakcie wyprawy i w samej “Twierdzy” przeżywa dziwne zdarzenia – dowiaduje się, że istnieje także szóste, a w końcu i siódme wtajemniczenie, które stawiają całą działalność Matusów i Blokerów w zupełnie innym świetle.
Powieść interesująco oddaje klimat Górnego Śląska, w sposób zbliżony do realizmu magicznego: marzenia i sny przenoszą się z pokolenia na pokolenie. Podobnie jak inne dzieła Niziurskiego, w zabawny, bezpretensjonalny sposób Siódme wtajemniczenie pokazuje szkołę oczami ucznia, postrzegającego ją jako miejsce opresyjne. W porównaniu z innymi powieściami Niziurskiego ma najbardziej złożoną konstrukcję – szkatułkowa budowa, z licznymi subnarracjami (w tym sny bohatera).
Tagi: Akcja, Alkoholik, Bezpretensjonalny, Blokerom, Blokerów, Bohater, Bohatera, Budowa, Budowę, Całą, Całej, Cechy, Charakter, Chodzi, Chłopięcych, Ciężki, Cykorz, Czasem, Czele, Często, Czyli, Dominujących, Dorosłości, Dowiaduje, Dołączyć, Dwóch, Działalność, Dzieła, Dzieło, Dziwne, Edmunda, Fikcyjnym, Gangów, Gimnazjum, Gnypowic, Gnypowicach, Gnypowice, Górnego, Górniczym, Górnośląskim, Grup, Gustaw, Hasła, Inicjacyjnej, Inne, Innych, Innym, Innymi, Inocynt, Interesująco, Inżynier, Istnieje, Istnienie, Ją, Jako, Jasne, Jeziora, Jeziorach, Każda, Każdym, Klasy, Klimat, Kolejne, Komandora, Komendą, Końca, Końcu, Konstrukcję, Kosmicznej, Kowbojką, Kraju, Którą, Które, Których, Kwatery, Lekturą, Licznymi, Loty, Magicznego, Marzenia, Marzeniem, Matusów, Mazurskie, Miasteczku, Miejsce, Miejscowy, Miejscu, Miewa, Mówi, Musi, Młodzieży, Najbardziej, Najwybitniejsze, Nauczycieli, Nieco, Niego, Niziurskiego, Nosiła, Nowo, Nowy, Obecnie, Oczami, Odbywa, Oddaje, Odsłoną, Odwiecznie, Odwiecznym, Ojciec, Oniryczna, Opresyjne, Ostatecznie, Persil, Pięciu, Pierwszej, Plany, Pochodzi, Początkowo, Podobne, Podobnie, Podróżuje, Pojezierze, Pokazuje, Pokolenia, Pokolenie, Polsce, Porównaniu, Postanawia, Postrzegającego, Powieść, Powieści, Powieściami, Poznając, Północnoamerykańskie, Przechodzi, Przeciw, Przejściu, Przenoszą, Przeżywa, Przybysze, Przygód, Przyszłość, Punkt, Realia, Realizmu, Regionów, Rodowici, Rodowitym, Roku, Rozgrywa, Sam, Samej, Serii, Siódme, Siódme wtajemniczenie, Śląska, Ślązacy, Ślązakiem, Sny, Sposób, Stawiają, Subnarracjami, Świata, Świetle, Szczególnie, Szkatułkowa, Szkole, Szkolnych, Szkoła, Szkoły, Szóste, Służbowo, Tajne, Także, Tematyce, Też, Trakcie, Trudna, Twierdza, Twierdzy, Twórczości, Tytuł, Uczeń, Ucznia, Uważana, Wander, Wchodzeniu, Widzenia, Większości, Wielki, Wielkich, Wielkie, Wtajemniczeń, Wtajemniczenia, Wtajemniczenie, Wydana, Wyprawa, Wyprawę, Wyprawy, Wyrastaniu, Wysłany, Wzajemnie, Względu, Zabawny, Zadaniem, Zaklimatyzować, Zbliżony, Zdarzenia, Zdecydować, Zdobycia, Zmienia, Zmuszony, Zostaje, Zupełnie, Zwalczających, Związku, Złożoną
Śmierć (Death), Mroczny Kosiarz… To legenda… Oczywiście w świecie realnym również, ale teraz mówię o Świecie Dysku. I nie jest to legenda w sensie mitycznym – tylko raczej w sensie rozpoznawalności (choć mało kto ją widzi… w każdym razie – przed tym pierwszym i ostatnim razem).
Śmierć jest w zasadzie jedyną postacią, która występuje w każdej książce cyklu o Świecie Dysku (choć i tutaj, jak zwykle, mamy wyjątek – Wolni Ciutludzie/The Wee Free Men) nawet jeżeli czasami odzywa się raz, albo i wcale.
Postacie, które najczęściej pojawiają się u boku śmierci jako bohaterowie, to Albert (kucharz i służący Śmierci, wcześniej znany jako Alberto Malich, jeden z najpotężniejszych magów, założył Niewidoczny Uniwersytet), Ysabell (córka Śmierci… adoptowana, rzecz jasna), Mort (były uczeń Śmierci, terminował krótko – przez jedną książkę – ale za to z osiągnięciami), Susan Sto Helit (wnuczka Śmierci, córka Ysabell i Morta), Śmierć Szczurów (znany tez jako Mroczny Piskacz, fragment Śmierci, który nie podległ unifikacji w wyniku pewnych zdarzeń… o których w innym wpisie), Miodrzekł (kruk, kumpel Śmierci Szczurów, w oryginale nazywa się Quoth i moim zdaniem brzmi to lepiej), Audytorzy Rzeczywistości (Auditors of Reality, lepiej nie wspominać, sam Śmierć się namęczył, żeby dać im odpór, ogólnie pilnują sił natury, ale są lekko stuknięci).
Osobiście uważam książki z cyklu o Śmierci za najzabawniejsze w całym Świecie Dysku, ale… wcale nie najlepsze. O najlepszych jeszcze napiszę. Z tym, że i ten cykl serdecznie polecam.
Tagi: Adopcja, Albert, Alberto Malich, Auditors of Reality, Audytorzy Rzeczywistości, Bohater, Bok, Córka, Cykl, Czarodziej, Czary, Czytelnik, Death, Fragment, Humor, Kolega, Kruk, Książka, Kucharz, Legenda, Mag, Męka, Miodrzekł, Mistyka, Mitologia, Mort, Mroczny Kosiarz, Mroczny Piskacz, Natura, Niewidoczny Uniwersytet, Opis, Osiągnięcia, Postać, Pratchett, Quoth, Realizm, Rozpoznawalność, Siła, Śmierć, Śmierć Szczurów, Susan Sto Helit, Świat, Służący, Termin, The Wee Free Men, Tom, Uczeń, Unifikacja, Wnuczka, Wolni Ciutludzie, Wpis, Wyjątek, Ysabell, Zdarzenie
Albus Dumbledore, wieloletni dyrektor magicznej szkoły Hogwart – postać z cyklu o Harry Potterze. Niewątpliwie największy i najlepszy czarodziej w świecie opisywanym przez autorkę – J. K. Rowling. Pełne nazwisko ze wszystkimi imionami to Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore.
Samo nazwisko Dumbledore oznacza Trzmiel po angielsku (zaraz odezwą się specjaliści, którzy powiedzą, że trzmiel to bumblebee – ale dumbledore w gwarze z Devon) a Albus – po łacinie znaczy biały. W sumie zgadza się to z wyglądem (biały) i miało z zachowaniem (niby to kręci się po zamku, mruczy do siebie…).
Dumbledore, opiekując się karierą (złe słowo, ale co tam) Pottera pozwala mu na konfrontacje z rzeczami z jakimi dyrektor nie powinien pozwalać stykać się uczniom. Jednak, mistrz magii, wie co robi. Do czasu.
Tom szósty… Harry Potter i Książę Półkrwi – niestety tutaj autorka (zmuszona fabułą, jasne) całkowicie zmieniła styl dyrektora. Zrobiła z niego idiotę ogarniętego słabością. Gdy był młody – jasne, miał prawo. Ale po tylu latach mądrości… Nie sądzę aby dał się nabrać na Insygnia Śmierci ponownie.
Do tego szukanie horcruxów. Dumbledore, jako czarodziej o wiele potężniejszy od Voldemorta, nie powinien się z nim zabawiać w jego gierki. Powinien przełamywać czary a nie pić jakieś dziwne mikstury, dawać krew i tym podobne. To by do niego pasowało.
No i na koniec mała ciekawostka – 19 października 2007, Rowling spytana przez jedną z fanek kiedy Dumbledore znajdzie swą miłośc odparła: “Dumbledore jest gejem”. Swego czasu kochał Grindewalda – taki zły charakter z przeszłości. Potem go pokonał, ale od tego czasu zaszył się w bibliotece, używając przenośni.
I to jest ciekawe.
Tagi: Albus, Biblioteka, Czarodziej, Devon, Dumbledore, Dyrektor, Gej, Grindewald, Harry Potter, Hogwart, Horcrux, Idiota, Insygnia Śmierci, Kariera, Konfrontacja, Książę Półkrwi, Książka, Mądrość, Magia, Minister, Mistrz, Rowling, Szkoła, Słabość, Uczeń, Zamek
