Wiersze i poezja

Wiersze, piosenki… te małe i te mniejsze…

Za niczym uganiał się cień
udając, że wciąż trwa przy tobie
nie zdepczesz go przecież
choć tego właśnie się boi
Nie masz już na nic ochoty
stagnacja, marazm i nic
nadciąga księżyc północy
dziś w nocy wychodzisz na łów
A cień i w nocy się znajdzie
jak nie twój, to chociaż sumienia
zapełnia się karta wyraźnie
codzienne grzechy pożera

Na przedmieściach serca,
pogrzebane smutki
w zatokach aorty
szukają odtrutki.
Przynoszące dary,
spragnione niewoli
oddają całych siebie
choć to przecież boli.
Smak wolności podły
klatka kusi złotem,
wolność jest tak blisko
trzeba mieć ochotę.

Antyfeudalnie, choć imperialnie
Agenturalnie i absurdalnie
Tak dosłyszalnie, jak dostrzegalnie
genialny dotyk, bardzo gremialnie
incydentalnie, ale globalnie
też amoralnie i fizykalnie,
tam nielojalnie, tam nielegalnie
niekuriozalnie, choć liberalnie
owalnie, walnie, nieminimalnie
tak potencjalnie, jak nierealnie
nieradykalnie, nierozerwalnie,
lecz przenikalnie i rozpraszalnie,
niewirtualnie, horyzontalnie
i wertykalnie oraz werbalnie
mało tubalnie, okazjonalnie
oralnie, palnie i optymalnie.