Wiersze i poezja

Wiersze, piosenki… te małe i te mniejsze…

Pocałuj mnie, co Ci szkodzi…
Kusisz, namawiasz, żonglujesz
słowami, pozą i ciałem.
Trzymaj mnie za rękę…
Tak jakbyśmy się kochali,
niczego więcej nie pragnę.
Śpij słodko, odchodzę
Jakby tej chwili nie było,
nie pragnij mnie nigdy więcej,
wszystko Ci się śniło.

Kobieto, Najsłodsza
trucicielko aniołów
W Twych żyłach śmierć płynie
miłość do grobu.
Zabierasz mi duszę
wolność oraz ciało,
zresztą bierz je sobie,
i tak mi ciągle mało.
Leżysz przy mnie naga
ślicznie uśmiechnięta
pełna wdzięku, seksu
jak zawsze namiętna.
Byłem silniejszy,
fizycznie, nie powiem
Lecz żądza krwią płynie
nie oprę się Tobie.

Gdy już nie wiesz co pisać,
świat zdaje się tak ubogi,
proszę przyjedź, zapraszam
wejdź w moje skromne progi.
Napisz, proszę, erotyk
nieprzyzwoity, tak jak przystało
pisz palcem, językiem, sobą
za kartkę weź moje ciało.
Gdy już postawisz, ostatnią kropkę
domaluj na górze przecinek
i niech to średnikiem będzie
przed nami kolejny odcinek.

Na stromiźnie serca
puls się maluje
wdechem i wydechem
życie dekoruje.
Krew wariuje, tętni
i w objęcia chwyta
Twe serce i moje
radość niewyżyta.
Dwa ciała splecione
we wspólnym systemie
biorą się nawzajem
dają sobie siebie.
Jęk i spazm rozkoszy
z obu stron, rzecz jasna
orgazm po orgazmie
tak się miłość zrasta.