Za niczym uganiał się cień
udając, że wciąż trwa przy tobie
nie zdepczesz go przecież
choć tego właśnie się boi
Nie masz już na nic ochoty
stagnacja, marazm i nic
nadciąga księżyc północy
dziś w nocy wychodzisz na łów
A cień i w nocy się znajdzie
jak nie twój, to chociaż sumienia
zapełnia się karta wyraźnie
codzienne grzechy pożera

Cienie przesuwają się
coraz grubsze po niebie
Wskazówki wyznaczają nadzieję
Choć coraz później, wolniej

Gorąco spływa w dół
nie wiem, czy od czekolady
czy od lubieżnych myśli
wcale nie obowiązkowych.

dopóki ptaki gwiżdżą trele
dopóki góry gniotą ziemię
dopóki lasy pieszczą cieniem
pragnę Cię

dopóki serca odmierzają modlitwy
dopóki dzwony zgłębiają toń
dopóki wyspę otacza morze
pożądam Cię

A kiedy wreszcie się zatrzymają,
nie będziemy mieć żadnego znaczenia,
w rachunku świata. Choć i wtedy
kochać Cię nie przestanę.