Wyciąłeś czarną dziurę w leśnym sercu
Na swoje podobieństwo kształtowałeś
Nieśmiałym kształtem pojawił się
Wzór twego życia wycięty w łyku
Ubierał twój rozum, kąpał się w słowach
Wycierał sercem i ukradł cię
I gdy wyrwałeś się, spisaleś szkody
Dłutem po drewnie, do samej krwi.
W przeogromnej czerni,
gdzie najciemniejsza sierść
świeci niczym Słońce,
stukają kości.
Rytm życia wpleciony
w kajdany śmierci:
żyj i umieraj,
maszeruj i giń.
Rozwarte ramiona Chrystusów
(a mamy ich tu pod dostatkiem)
tańczą nocą piruet zgonów:
zdychaj i cierp,
poświęć się, walcz.
Czerń cię powita,
utuli atłasem,
ukoi ból
stukotem śmierci.
Poems, poetry Finanse, Kredyty, Banki Praca i bezrobocie – poradnik Giżycko, Mazury Komentarze, wydarzenia, nauka, ciekawostki Recenzje książek, filmów, muzyki Giżycko, Mazury – forum mieszkańców YouTube – najnowsze filmy u Jagody