Może uznasz to za dziwne,
kołyszę swój los, na biegunach
nie mogąc się zdecydować
czy zniknąć w mroku
czy wytopić łzy z gwiazd.
Wszystko zmyślone, tylko
to przedziwne uczucie,
gdy szukam Twego ciepła
przy swoim boku.
W przeogromnej czerni,
gdzie najciemniejsza sierść
świeci niczym Słońce,
stukają kości.
Rytm życia wpleciony
w kajdany śmierci:
żyj i umieraj,
maszeruj i giń.
Rozwarte ramiona Chrystusów
(a mamy ich tu pod dostatkiem)
tańczą nocą piruet zgonów:
zdychaj i cierp,
poświęć się, walcz.
Czerń cię powita,
utuli atłasem,
ukoi ból
stukotem śmierci.
Poems, poetry Finanse, Kredyty, Banki Praca i bezrobocie – poradnik Giżycko, Mazury Komentarze, wydarzenia, nauka, ciekawostki Recenzje książek, filmów, muzyki Giżycko, Mazury – forum mieszkańców YouTube – najnowsze filmy u Jagody