Owszem, wiele do zrobienia
zegary rozprasza obowiązek
jednak pijąc czekoladę
wolę oddać myśli Tobie

Cienie przesuwają się
coraz grubsze po niebie
Wskazówki wyznaczają nadzieję
Choć coraz później, wolniej

Gorąco spływa w dół
nie wiem, czy od czekolady
czy od lubieżnych myśli
wcale nie obowiązkowych.

A gdy obudzisz się, wypoczęta,
to dwa marzenia prawie,
wszystkie te moje pieszczoty
z chęcią powtórzę na jawie.

Pamiętam to lato, i tamte godziny
Gdy śmiechem i radością wypełnialiśmy czas
I było tak prosto, deszcz zmywał wszystkie winy
I nic na świecie, nie zatrzymało nas

Tęczą świat obiegał nas, i wraz
Tak chciałbym teraz cofnąć w biegu czas

Kroki na ścieżkach, co wydeptuje czas
Podążam za nimi, obym nie mylił się
Nadzieja i wiara, to co mi daje blask
A to co będzie, los jeden tylko wie

Samotne wieczory, dzień cały wypełniony
Pamięci studnia, wydaje się bez dna
To jest mój obraz, choć całkiem odmieniony
Proszę popatrz na mnie, to przecież ciągle ja

Tęczą świat obiegał nas, i wraz
Tak chciałbym teraz cofnąć w biegu czas

Planuję cały dzień,
co będę robił nocą,
zazwyczaj jest tak,
że nie ma Cię.

Wyciągam wniosek prosty,
natchniony doświadczeniem
Nie planuj nic, idioto,
zmierz się z przeznaczeniem.

Podcięte, wkrótce giną, bez skargi,
przecież nie dzieje się żadna tragedia.
Takich jak Ty i takich jak ja
miliony po świecie żeglują.

W odległym porcie ktoś czeka,
a z innego ktoś właśnie wypływa.
Przecinają się nasze ścieżki,
nie zawsze we właściwym momencie.