Wiersze i poezja

Wiersze, piosenki… te małe i te mniejsze…

Trawę chłodną, na suchej miękkiej ziemi,
powiewem, zefirem, głaskaną
Srebrnego deszczu płatki, przetykane
słońca poduszką jedwabną
Wiosny postać utkaną kwiatami,
na welon jezior rzuconą
Sosną strzeliste, pachnące
do nieba bezkresu podobną
Spowite miłością przestrzenie
w zwierciadle dnia odbite
Wracają i kuszą, natchnienie
wskazuje palcem kobietę.

Gdy już nie wiesz co pisać,
świat zdaje się tak ubogi,
proszę przyjedź, zapraszam
wejdź w moje skromne progi.
Napisz, proszę, erotyk
nieprzyzwoity, tak jak przystało
pisz palcem, językiem, sobą
za kartkę weź moje ciało.
Gdy już postawisz, ostatnią kropkę
domaluj na górze przecinek
i niech to średnikiem będzie
przed nami kolejny odcinek.

Suszymy wspomnienia w wazonach
pożółkłych mijającymi chwilami
kolejny raz przeglądamy
stosy albumów rodzinnych
przez palce się przesączają
roześmiane chwile, momenty
i zanim się obejrzymy
miast żyć – umieramy.