Próg | Wiersze i poezja

Posty otagowane ‘Próg’

Marzenie (2009-9-7)

Kategoria: Poezja, Wiersze| Tagi: Cięte, Czwartym, Dal, Diamentem, Duszy, Gniewne, Gniewu, Krwawym, Latem, Malowanym, Masa, Mistrza, Neurony, Niewidzialnosrebrne, Oczy, Odmętem, Pędzlem, Pogoni, Precyzyjnie, Próg, Przecięte, Przeszli, Przybranym, Rubinów, Serc, Śpiewu, Spojrzenia, Szkła, Te, Tylko, Wiosennego, Wpatrzone, Wymiarem, Wyrzutem, Żal, Zanurzone, Zastygłą, Zegarem, Zmyty, Łzą | 1 komentarz

Precyzyjnie cięte diamentem
szkła serc niewidzialnosrebrne
Zanurzone krwawym odmętem
Rubinów spojrzenia gniewne
Oczy. Zastygłą masą gniewu
z wyrzutem duszy malowanym
pędzlem mistrza śpiewu
wiosennego latem przybranym.
Próg przeszli, łzą zmyty żal
Neurony przecięte zegarem
Tylko te oczy, wpatrzone w dal
w pogoni za czwartym wymiarem.

Wymiary serca (2009-6-8)

Kategoria: Poezja, Wiersze| Tagi: Ból, Cięcie, Ciemność, Czas, Człowiek, Dal, Diament, Dotyk, Dusza, Gniew, Intymność, Kobieta, Krew, Lato, Malarz, Masa, Mężczyzna, Mistrz, Miłość, Neuron, Niebo, Nienawiść, Niewidzialność, Noc, Oczy, Odmęty, Pędzel, Poezja, Pogoń, Precyzja, Próg, Przejście, Przemijanie, Przeszłość, Przybranie, Przyszłość, Płacz, Rubin, Serce, Skarga, Smutek, Śpiew, Spojrzenie, Srebro, Szkło, Wiersze, Wiosna, Wspomnienia, Wymiar, Wyrzut, Żal, Zegar, Życie, Złoto, Łzy | Brak komentarzy

Precyzyjnie cięte diamentem
szkła serc niewidzialnosrebrne
Zanurzone krwawym odmętem
Rubinów spojrzenia gniewne
Oczy. Zastygłą masą gniewu
z wyrzutem duszy malowanym
pędzlem mistrza śpiewu
wiosennego latem przybranym.
Próg przeszli, łzą zmyty żal
Neurony przecięte zegarem
Tylko te oczy, wpatrzone w dal
w pogoni za czwartym wymiarem.

Kolejny odcinek (2009-5-4)

Kategoria: Najlepsze, Poezja, Wiersze| Tagi: Chwila, Ciało, Człowiek, Dotyk, Dusza, Erotyk, Erotyka, Intymność, Język, Kartka, Kobieta, Kropka, Mężczyzna, Miłość, Namiętność, Nieprzyzwoitość, Odcinek, Palec, Pisanie, Poezja, Pragnienie, Próg, Przecinek, Seks, Serce, Skromność, Średnik, Świat, Tęsknota, Twarz, Uśmiech, Uwodzenie, Wiersze, Zaproszenie, Życie | Brak komentarzy

Gdy już nie wiesz co pisać,
świat zdaje się tak ubogi,
proszę przyjedź, zapraszam
wejdź w moje skromne progi.
Napisz, proszę, erotyk
nieprzyzwoity, tak jak przystało
pisz palcem, językiem, sobą
za kartkę weź moje ciało.
Gdy już postawisz, ostatnią kropkę
domaluj na górze przecinek
i niech to średnikiem będzie
przed nami kolejny odcinek.