Wiersze i poezja

Wiersze, piosenki… te małe i te mniejsze…

Pocałunek Twój jest marzeniem orła
o niespełnionej, dziewiczej ziemi
Krzykiem wiosennym, o budzącym się morzu
szafirowym, w słońcu się mieni
Odbiciem Twoim kolorowym, duszy całej
odciskiem, pieczęcią, zamkniętą w słowa
Nastrojem muzyki letniej,
Co krzykiem wysokiem Cię woła
Pocałunek Twój, na ustach mych złożony
przechowam na kartach zapisanych
W pamięci wryję głębokie ślady
specjalnie Tobie oddanych.

Wyciśnięta gwiazda, w najciemniejszej nocy
drogowskazem dla Twych ust będzie.
Półsłodka, jak życie, gorejąca krwią
Kamienne serce, rozpali, zdobędzie.
Pędzi huraganem, gna wiatrem złocistym
złotousta kobieta, puchar wina
przedniego, usta dotykają powoli,
powoli, rozkoszy olbrzymia…
Natchnie spóźnionych kochanków
przytrzymujących struny czasu
Płynącego bezwiednie, bezwolnie
oddalającego na siłę wspomnienia.

Piszę do Ciebie, Najdroższa
na białej kartce dwa słowa.
Ciągle je skreślam, poprawiam,
a w końcu zaczynam od nowa.
Bo słowa niby zwyczajne,
wypowiedziane po milion razy
Gdy jedne usteczka je w drugie
szeptają drżąc w chwili ekstazy.
Romeo tak szeptał do Julii
a Julia też do Romea,
lecz to ma być niezwyczajne
coś, czego się nie spodziewasz.
Na osiem stron rozpisałem
każdy możliwy rytm słów
i miesiąc szczęśliwie [...]

będę dla Ciebie muśnięciem motyla
przesuwał ręce wzdłuż Twojej talii
głaskał i pieścił, czuł i dotykał
rozbudzał Twe zmysły, dłonią, ustami
całował od karku, do stóp
poprzez wiele innych zakamarków
o których wstydzę się powiedzieć
ale nie wstydzę całować
będziesz zaciskać ręce, jęczeć
z rozkoszy, błagać o więcej
odchylać głowę, dociskać się
taka szczęśliwa, że pieszczę Cię
A gdy już wyćwiczę, pieszczotę
każdego skrawka, i rodzaju każdego
Może chociaż [...]

Zapamiętałem Cię
w dymie tytoniu
w szerokim uśmiechu
i w drodze do domu.
Tęskniłem za Tobą
w każdej minucie
gdy zachód Słońca
jak i o świcie.
Kochałem Cię
na wiele sposobów
od pierwszego wejrzenia
do wspólnego grobu.
Pragnąłem Cię
jak pragnie się wodę
jak chce się marzeń
i kocha nagrodę.
Chroniłem Cię
jak tylko się dało
może trochę za bardzo
może trochę za mało.
Żegnałem Cię
bez skargi na ustach
tylko reszta życia
jakaś taka pusta.

To będzie nasze ostatnie spotkanie,
płaczę i szeptam: żegnaj, Kochanie
Całuję włosy, jednego żałuję
że nigdy więcej Cię nie poczuję
Twojej bliskości, ciepła Twojego
Twych ust, śmiechu perlistego.
Mocniej się wtulam, twarz chowam
na zawsze w sercu Cię zachowam.

Codziennie rano, układam się do snu
Choć właśnie wstałem
Przeżywam dzień, nie widząc niczego
Ciebie widziałem
Na każdym rogu, w każdym wspomnieniu
Na twarzach ludzi, barwnych plakatach
W ptaków pląsach, w śpiewie kurantów
w zachodzie słońca, jeziora brzmieniu
Czas się dopełnia, kurczy horyzont
Przytulam Cię najczulej jak umiem
Głaszczę Twe włosy, wciągam powietrze
Jak zapalony pod bombą lont
Wybuch oślepia, gna coraz prędzej
zatacza kręgi wokół nas dwojga
cisza [...]