Wiersze i poezja

Wiersze, piosenki… te małe i te mniejsze…

Możesz posłuchać tej piosenki.
Parkiem szli, za ręce się trzymali
a z pewnej oddali mali wydawali (się)
Krzyk się niesie, na jeziorze w lecie
on mocno wiosłuje, ona nie żałuje (mu)
słow pochwały, że chociaż taki mały
na nic się nie zdały kłamstwa i banały
Świat się skończył, nic już nie połączy
uczuć nie zmienisz, serca nie ożenisz (bo)
to jest tak skomplikowane
jak wieczorna [...]

Pamiętam to lato, jak dzisiaj grzało słońce
Powieki utulone nie chciały świata znać
Co niebo oświetlało, we dwoje gdzieś na łące
Daliśmy sobie siebie, i chcieliśmy się brać
Pamiętam to lato, i tamte godziny
Gdy śmiechem i radością wypełnialiśmy czas
I było tak prosto, deszcz zmywał wszystkie winy
I nic na świecie, nie zatrzymało nas
Tęczą świat obiegał nas, i wraz
Tak chciałbym teraz [...]

dopóki tęcza podkreśla niebo
dopóki wiatr rozwiewa pył
dopóki woda poi wielbłądy
kocham Cię
dopóki ptaki gwiżdżą trele
dopóki góry gniotą ziemię
dopóki lasy pieszczą cieniem
pragnę Cię
dopóki serca odmierzają modlitwy
dopóki dzwony zgłębiają toń
dopóki wyspę otacza morze
pożądam Cię
A kiedy wreszcie się zatrzymają,
nie będziemy mieć żadnego znaczenia,
w rachunku świata. Choć i wtedy
kochać Cię nie przestanę.

Kreacją wieczorną będą Ci gwiazdy
mijane w pośpiechu do domu
odbite w morskiej wodzie
świecące tuż przy krawędzi świata.
Za szybą, delikatnie przesącza się dzień
Blednie Twa suknia, opada z ramion
Ukazując zimny, martwy świt
Skulony, brudny i szary.

Jesteś niewidzialnym człowiekiem,
krążącym bez celu,
stającym na palcach
by móc sięgnąć nieba.
Skowytem się skarżysz,
warczysz zazdrośnie
i wciąż nienawidzisz…
Wybacz i kochaj.
Jesteś niewidzialnym człowiekiem,
bo czystym jak diament.