Kategoria:
Poezja,
Wiersze|
Tagi:
Badyl,
Ból,
Chwila,
Czerwień,
Człowiek,
Gest,
Historia,
Kobieta,
Księżyc,
Kłamca,
Kłamstwo,
Luna,
Mężczyzna,
Miłość,
Nerwy,
Niepewność,
Oczekiwanie,
Pierś,
Poezja,
Pragnienie,
Przeszłość,
Przyszłość,
Płatek,
Romantyzm,
Róża,
Serce,
Skarga,
Smutek,
Spojrzenie,
Sztuczność,
Tęsknota,
Uczucie,
Wiersze,
Wróżba,
Zawód,
Życie,
Łacina |
1 komentarz
Stoję pod oknem, czekam na Ciebie,
tuląc do piersi czerwoną różę.
Wyjdziesz, nie wyjdziesz, wróżę
płatek po płatku – opada
i gdy wychodzisz, chowam badyla,
który róży w niczym nie przypomina.
- Okłamałeś mnie…
Odchodzisz zdenerwowana,
ta chwila miała być romantyczna
a ja swoją niepewnością
sprawiłem, że była sztuczna.
A przecież sama mówiłaś
że to uczucia, nie gesty!
- Okłamałaś mnie…
Ponieważ łacina nie jest szeroko rozpowszechniona, to może [...]
Kategoria:
Poezja,
Wiersze|
Tagi:
Klatka,
Miłość,
Nienawiść,
Oczy,
Oddech,
Okrucieństwo,
Osoba,
Poezja,
Przysięga,
Serce,
Smak,
Uśmiech,
Wiatr,
Wiersze,
Zaufanie,
Zawód,
Życie,
Złoto |
Brak komentarzy
Kiedy osoba, której ufasz,
zawiedzie Cię najokrutniej,
jak to tylko możliwe…
Kiedy zamienisz swe serce
w złotą klatkę i przysięgniesz,
że nigdy więcej nikogo,
że nigdy więcej nikomu,
że nigdy więcej nic…
Pojawi się znikąd,
dorysuje Ci uśmiech
i sprawi by ożył,
rozjaśnił Twe oczy.
Odprężysz się,
zaczniesz oddychać
i znowu poczujesz
jak kiedyś – smak wiatru.